Snoop Dogg

Snoop Dogg
Imię i nazwisko	Cordozar Calvin Broadus, Jr.
Pseudonim	Snoop Dogg, Snoop Doggy Dogg, The D O Double G, Bigg Snoop Dogg, Diggle Double G, Snoop
Data i miejsce urodzenia	20 października 1971 Long Beach, USA
Pochodzenie	Stany Zjednoczone
Gatunek	G-Funk, rap, gangsta rap, West Coast hip hop
Zawód	raper, aktor, producent muzyczny
Aktywność	od 1992
Wytwórnia płytowa	Death Row, Interscope, Capitol, No Limit, Priority, EMI, Geffen, Doggystyle
Powiązania	David Guetta, Dr. Dre, Tupac Shakur, The Neptunes, Nate Dogg, Tha Dogg Pound, Tha Eastsidaz, 213, The Pussycat Dolls
Zespół
213, Tha Eastsidaz, Niggaracci
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Snoop Dogg, właściwie Cordozar Calvin Broadus Jr. (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg.

Snoop Dogg współpracował z takimi wykonawcami jak: Dr. Dre, Ice Cube, Tupac Shakur, Game, B-Real, Tha Dogg Pound, Coolio, Mariah Carey, Akon, P. Diddy, Pharrell Williams, 50 Cent, Nate Dogg, Justin Timberlake, Bow Wow, Katy Perry, Korn, Limp Bizkit, Gorillaz, Beck, Marilyn Manson, David Guetta, T-Pain i Red Hot Chili Peppers. Snoop Dogg zagrał w ponad 20 filmach, trzech serialach; w kilku produkcjach użyczył swojego głosu. W 2001 r. ukazała się jego autobiografia.

Kariera

Snoop zaczynał razem z Nate Doggiem i Warrenem G, z którymi tworzył grupę 213. Warren pokazał swojemu przyjacielowi, Dr. Dre, pierwszą płytę Snoopa Over the Counter, która została chłodno przyjęta, a pod względem wydawniczym okazała się klapą. Dr. Dre jednak przypadła do gustu. Jakiś czas po tym, Dre wydał singel Deep Cover stworzony do filmu o tym samym tytule, gościnnie wystąpił w nim Snoop, który spisał się rewelacyjnie zdaniem Dr. Dre.

Pod koniec roku 1992 Dr. Dre wydał swój pierwszy album w Death Row Records pt. The Chronic przy współudziale Snoop Dogga, który w znacznym stopniu przyczynił się do jego ogromnego sukcesu. Single "Nuthin' But a G Thang" i "Fuck Wit Dre Day" przyniosły mu sławę. Snoop nie mógł dłużej czekać i wydał swój debiutancki album Doggystyle w 1993 roku.

Sukces tego albumu był wielki, single "What's My Name?" i "Gin & Juice" utrzymały album Doggystyle w czołówce list przebojów aż do początku roku 1994. Kolejny album Snoopa był długo opóźniany, Tha Doggfather wydano 16 listopada 1996 bez udziału Dre. Premierę tego wydawnictwa przyćmiły inne wydarzenia, w szczególności zabójstwo przyjaciela Snoop Dogga – 2Paca i początek problemów wytwórni Death Row Records. Sprzedaż 2 milionów egzemplarzy albumu uznano za porażkę. Snoop Dogg przeniósł się do No Limit Records Mastera P, czym wywołał gniew Suge Knighta. W nowej wytwórni wydał swój kolejny album Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told, który był mocno krytykowany, jednak sprzedawał się bardzo dobrze. Następnie wydał kolejny album, tym razem w stylu G-Funk No Limit Top Dogg. Produkcja ta uzyskała rozgłos i Snoop Dogg powrócił na szczyt, a comeback potwierdził wydanym w 2000 roku albumem Tha Last Meal.

W 2002 roku rozpoczął współpracę z The Neptunes. Pharrell wyprodukował singlowe hity z nowego albumu Paid tha Cost to Be da Boss, czyli "From da Chuuuch to da Palace" i "Beautiful", a album pokrył się platyną. Snoop Dogg kontynuował owocną współpracę z The Neptunes. Produkcja R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece to popis Pharrella jako producenta, który jest współautorem hitów: "Drop It Like It's Hot", "Let's Get Blown" i "Signs", stawkę singli uzupełniało "Ups & Downs/Bang Out". Album wywołał różne opinie: niektórzy uważali, iż album ten zrobił ze Snoop Dogga gwiazdę popu, inni, że zaczął tworzyć bardziej muzykalne utwory.

Snoop Dogg postanowił zerwać z dotychczasowym stylem pop i R&B, koncentrując się na nowym albumie. Nowa produkcja Snoopa to Tha Blue Carpet Treatment, jest powrotem do korzeni i gangsterskich klimatów. Pierwszym singlem jest ponownie produkcja Pharrella "Vato" z gościnnym udziałem B-Reala z Cypress Hill. Drugim singlem z tej płyty jest "Thats that" z R Kelly.

W 2008 wydał album o nazwie "Ego Trippin'"

Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 – Hip Hop Honors 2007 oraz poprowadził galę rozdania nagród MTV Europe Music Awards w Monachium. W grudniu 2007 wystartował jego reality show Snoop Dogg's Father Hood, opowiadający o nim i jego rodzinie. Program nadaje stacja E! Entertainment. 27 sierpnia 2008 roku Snoop zagrał koncert w Polsce na warszawskim Torwarze. 17 lutego 2009 miał premierę drugi program Snoopa Dogg After Dark który od lipca można ogladac go w Polsce na kanale MTV Polska. W 2009 roku raper zaczął poszukiwac talentów w Europie. Nagrał single Dime Piece z bułgarską piosenkarką LiLaną gdzie rymuje inny bułgarski raper Big Sha, Groove On z rosyjskim raperem Timatim oraz wystąpił w najnowszym teledysku rapera Time. Nagrał też singel Hot Girl z palestyńskim raperem Bellym. 8 grudnia 2009 r. wydany został dziesiąty album Snoopa Malice n Wonderland. Promoują go single Gangsta Luv z The-Dreamem, That's Tha Homie z Timbalandem, I Wanna Rock, Pronto z Soulja Boyem. Album znalazł się na 23. miejscu listy Billboard.

Dnia 29 marca 2011 roku, został wydany jedenasty studyjny album, Doggumentary. Pierwotnie tytuł nosił nazwę Doggystyle 2: The Doggumentary. Jest on kontynuacją albumu z 1993 pt Doggystyle. Na tej kompozycji znajduje się 21 premierowych utworów.

Dyskografia

• Doggystyle (1993)
• Tha Doggfather (1996)
• Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told (1998)
• No Limit Top Dogg (1999)
• Tha Last Meal (2000)
• Paid tha Cost to Be da Boss (2002)
• R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece (2004)
• Tha Blue Carpet Treatment (2006)
• Ego Trippin' (2008)
• Malice n Wonderland (2009)
• Doggumentary (2011)

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna (ang.)
• Snoop Dogg w bazie stopklatka.pl