Biocenoza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Biocenoza (gr. bios życie i koinós wspólny) – zespół populacji organizmów roślinnych (fitocenoza), zwierzęcych (zoocenoza) i mikroorganizmów (mikrobiocenoza) danego środowiska (biotopu), należących do różnych gatunków, ale powiązanych ze sobą różnorodnymi czynnikami ekologicznymi i zależnościami pokarmowymi, tworzących całość, która pozostaje w przyrodzie w stanie homeostazy (czyli dynamicznej równowagi). Biocenoza oraz biotop, czyli środowisko fizyczne (nieożywione) tworzą ekosystem.
Biocenozy mogą być naturalne (sawanna, las, jezioro) i sztuczne (park, ogród).
Spis treści |
Podział biocenoz [edytuj]
- agrocenoza – biocenoza pól uprawnych
- hylocenoza – biocenoza leśna
- pratocenoza – biocenoza łąk i pastwisk (trwałych użytków zielonych)
- urbicenoza – biocenoza miasta
Pojęcie biocenozy wprowadził niemiecki zoolog Karl Möbius[1].
Przypisy
- ↑ Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 515.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Kompendium wiedzy o ekologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13589-1.
|
|||||||||||