Biskupstwo Ozylii
| Bisdom Ösel-Wiek Ecclesia Osiliensis Biskupstwo Ozylii |
||||
|
||||
| Stolica | Hapsal | |||
| Utworzenie | 1228 | |||
| Likwidacja | 1560 | |||
| Religia dominująca | katolicyzm | |||
 |
||||
|
Biskupstwo Ozylii |
||||
Biskupstwo Ozylii (est: Saare-Lääne piiskopkond; niem: Bistum Ösel-Wiek) – było półautonomicznym księstwem obejmującym tereny dzisiejszych estońskich prowincji Saare, Lääne, Pärnu (część zachodnia) i Hiiu.
Zostało założone w 1228 przez Wilhelma z Modeny, legata papieża Grzegorza IX, na skutek kompromisu pomiędzy Rzymem a zakonem kawalerów mieczowych. Stolicą biskupstwa było Hapsal, w którym znajdowała się Katedra św. Mikołaja i zamek biskupi. Drugim co do znaczenia miastem był Arensburg na Ozylii. Było jednym z pięciu państw-członków Konfederacji Inflanckiej.
Biskupstwo istniało do 1560 roku, kiedy to biskup Johannes V von Münchhausen sprzedał je Danii. Duński książę, Magnus Inflancki został wybrany na biskupa 13 maja 1560 roku. Następnie scedował Wiek (część lądowa Biskupstwa) Unii polsko-litewskiej, z zamian otrzymując pozostałą część Ozylii (Saremy) należącą do zakonu kawalerów mieczowych.
