Biskupstwo Ozylii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bisdom Ösel-Wiek
Ecclesia Osiliensis

Biskupstwo Ozylii
Bałtowie 1228–1560 Duńska Estonia
Stolica Hapsal
Utworzenie 1228
Likwidacja 1560
Religia dominująca katolicyzm
Mapa

     Biskupstwo Ozylii

Biskupstwo Ozylii (est: Saare-Lääne piiskopkond; niem: Bistum Ösel-Wiek) – było półautonomicznym księstwem obejmującym tereny dzisiejszych estońskich prowincji Saare, Lääne, Pärnu (część zachodnia) i Hiiu.

Zostało założone w 1228 przez Wilhelma z Modeny, legata papieża Grzegorza IX, na skutek kompromisu pomiędzy Rzymem a zakonem kawalerów mieczowych. Stolicą biskupstwa było Hapsal, w którym znajdowała się Katedra św. Mikołaja i zamek biskupi. Drugim co do znaczenia miastem był Arensburg na Ozylii. Było jednym z pięciu państw-członków Konfederacji Inflanckiej.

Biskupstwo istniało do 1560 roku, kiedy to biskup Johannes V von Münchhausen sprzedał je Danii. Duński książę, Magnus Inflancki został wybrany na biskupa 13 maja 1560 roku. Następnie scedował Wiek (część lądowa Biskupstwa) Unii polsko-litewskiej, z zamian otrzymując pozostałą część Ozylii (Saremy) należącą do zakonu kawalerów mieczowych.