Bitwa u ujścia Ajgospotamoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa u ujścia Ajgospotamoj
II wojna peloponeska
Mapa hellespont.png
Teren działania floty Lizandra
Czas 405 p.n.e.
Miejsce Hellespont, obecnie Turcja
Terytorium Turcja
Wynik decydujące zwycięstwo Sparty
Strony konfliktu
Ateny Sparta
Dowódcy
Konon Lizander
Siły
180 okrętów 200 okrętów
Straty
160 okrętów, 3 000 marynarzy minimalne

Bitwa morska u ujścia Ajgospotamoj (tur. Incelimen) – bitwa, która rozegrała się 1 września 405 p.n.e. pod koniec wojny Aten ze Spartanami. Spartanami dowodził Lizander, który na czele 200 okrętów wpłynął na wody Hellespontu i schronił się w porcie Lampsakos.

W ślad za flotą Spartan popłynęło 180 jednostek ateńskich pod dowództwem Konona, któremu zależało na wymuszeniu bitwy, by umożliwić statkom ze zbożem przedostanie się z Morza Czarnego do Aten. Flota ateńska zatrzymała się naprzeciw Lampsakos, u ujścia strumienia Ajgospotamoj przy brzegu Chersonezu Trackiego.

Przez kilka dni Lizander uchylał się od bitwy i stopniowo usypiał czujność Ateńczyków. Gdy ci kolejnego dnia zeszli na ląd, dowódca Spartan nakazał atak. Pozbawione wioślarzy okręty stały się łatwym łupem Spartan. Zaledwie 20 okrętów ateńskich zdołało się wymknąć[1]; Konon na czele 8 okrętów zbiegł na Cypr do króla Eugorasa.

Spartanie stracili – w odwet za okrucieństwa popełniane przez przeciwnika – około 3000 wziętych do niewoli Ateńczyków. Po bitwie wódz spartański udał się do Bizancjum, gdzie usunął załogę ateńską.

Była to ostatnia i rozstrzygająca bitwa wojny peloponeskiej. Pozbawione floty Ateny nie były w stanie obronić się przed Spartanami i musiały skapitulować w 404 p.n.e.

Przypisy

  1. W tym okręt państwowy "Paralos", który przyniósł wieść o klęsce do Aten: N.G.L. Hammond: Dzieje Grecji, PIW Warszawa 1973, s.493

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
  • Ryszard Kulesza: Wojna peloponeska, Wydawnictwo Attyka, Warszawa 2006
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9