British Thermal Unit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

British Thermal Unit (BTU ang. "Brytyjska Jednostka Ciepła") – jednostka energii używaną przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych. 1 BTU to ilość energii potrzebna do podniesienia lub obniżenia temperatury jednego funta wody o jeden stopień Fahrenheita. Z powodu nieprecyzyjnej definicji tej jednostki (zmiany ciepła właściwego wody przy różnych temperaturach) jej wartość waha się od 1054 do 1059 J.

BTU jest stosowana głównie przy podawaniu energii generowanej przez urządzenia ciepłownicze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]