Skala Fahrenheita
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Skala Fahrenheita to jedna ze skal pomiaru temperatury (skala termometryczna) stosowana w niektórych krajach anglosaskich.
Skalę zaproponował Daniel Gabriel Fahrenheit studiując pracę Ole Rømera o jego skali. Później spotkał się z Rømerem osobiście i dyskutował nad sprawą skali. Sam zaczął prace nad nową skalą.
Na punkt zerowy skali wyznaczył on najniższą temperaturę zimy 1708/1709 zanotowaną w Gdańsku[potrzebne źródło] (jego rodzinnym mieście). 100° miało być temperaturą jego ciała. Na skutek błędów (miał wtedy stan podgorączkowy) skala się "przesunęła" i 100°F oznaczało 37,8°C.
Od 1724 r. definicję zmieniono na:
- 0°F – temperatura mieszaniny wody i lodu z salmiakiem lub solą,
- 32°F – temperatura mieszaniny wody i lodu (temperatura topnienia lodu).
Na termometrze rtęciowym skala Fahrenheita jest liniowa ze względu na stały współczynnik rozszerzalności temperaturowej rtęci.
Przeliczanie:
Obecnie skala Fahrenheita stosowana jest przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, w innych krajach częściej stosuje się skalę Celsjusza.
[edytuj] Zobacz też
- Inne skale:
- Układ SI
- Skala termometryczna
- Stopień (symbol) - komputerowy zapis symbolu
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Przelicznik temperatur [1]
