Bullet-time

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bullet-time (dosł. czas pocisku; z ang. bullet – pocisk, time – czas) – efekt wizualny wprowadzony w najnowszych filmach i grach komputerowych. Polega na spowolnieniu lub chwilowym zatrzymaniu akcji do tego stopnia, że obserwator jest w stanie zauważyć pojedyncze pociski wystrzeliwane z pistoletów, zwykle z zaznaczoną trajektorią.

Bullet-time jest często używany do podkreślenia dramatyzmu akcji. Efektowi zwykle towarzyszy obrót kamery dookoła spowolnionej lub zatrzymanej sceny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy film, w którym można zaobserwować efekt bullet-time, to Kill and Kill Again z 1981, jednak prawdziwy wysyp filmów wykorzystujących tę technikę można było zaobserwować po premierze filmu Matrix w 1999, w którym bullet-time był jednym z najczęściej wykorzystywanych efektów specjalnych.

Znaku handlowego Bullet Time po raz pierwszy użyto do scharakteryzowania efektu w grze komputerowej Requiem: Avenging Angel z 1999, który polegał na spowolnieniu czasu, umożliwiając precyzyjne celowanie. Popularność zdobyła jednak dopiero gra Max Payne, w której miało to wyraźny wpływ na rozgrywkę. Aktualnie właścicielem znaku handlowego jest Warner Bros., dystrybutor filmu Matrix.