CPAP
CPAP (Continous Positive Airway Pressure – stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych) – metoda wspomagania oddychania stosowana głównie w leczeniu bezdechu sennego, a także w przypadku niewydolności oddechowej. Urządzeniem do wykonywania CPAP jest pompa powietrzna, podłączona do specjalnej maski na twarz, pokrywającej nos albo nos i usta razem.
Dzięki ciągłemu nadciśnieniu wytwarzanemu przez pompę CPAP podtrzymuje (utrzymuje) drogi oddechowe otwarte i dzięki temu przeciwdziała bezdechowi podczas snu.
Terapia CPAP jest najskuteczniejszą metodą leczenia obturacyjnego bezdechu sennego[1][2]
Pompa powietrzna zawiera jednostkę (urządzenie) sterujące-czujnik, który pozwala na utrzymanie stałego dodatniego ciśnienia mimo nieszczelności maski i przecieku powietrza.
Niektóre modele CPAP, tzw. autoCPAP dostosowują ciśnienie w zależności od nasilenia zaburzeń oddychania w czasie snu. Są one droższe, ale lepiej tolerowane przez chorych. U pacjentów, którzy wymagają wysokiego ciśnienia terapeutycznego stosuje się niekiedy aparaty, które wytwarzają mniejsze ciśnienie w czasie wydechu i większe podczas wdechu.
Stosując aparat CPAP należy pamiętać o okresowej wymianie filtrów powietrza oraz - w razie potrzeby - wymianie maski. W Polsce Narodowy Fundusz Zdrowia częściowo refunduje zakup aparatu CPAP dla chorych na obturacyjny bezdech senny.
Przypisy
- ↑ Montserrat JM., Ferrer M., Hernandez L., Farré R., Vilagut G., Navajas D., Badia JR., Carrasco E., De Pablo J., Ballester E. Effectiveness of CPAP treatment in daytime function in sleep apnea syndrome: a randomized controlled study with an optimized placebo.. „American journal of respiratory and critical care medicine”. 4 (164), s. 608–13, sierpień 2001. PMID 11520724.
- ↑ Jacek Wolf, Krzysztof Narkiewicz: Zespół bezdechu sennego a choroby układu krążenia. Choroby Serca i Naczyń 2007, tom 4, nr 1, 40–47. [dostęp 2010-05-09].
