Cefamycyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cefamycyny – grupa antybiotyków bakteriobójczych należących do antybiotyków beta-laktamowych, podgrupy cefemów. Mają strukturę podobną do cefalosporyn, jednak różnią się od nich obecnością grupy 7-metoksylowej oraz nie są wytwarzane przez Cephalosporium tylko przez Streptomyces.

Przedstawicielami tej grupy są:

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Działają podobnie jak inne antybiotyki beta-laktamowe, czyli przez ingerencję w syntezę ściany komórkowej bakterii – hamują one tworzenie mostków łączących podjednostki peptydoglikanu w integralną całość. Proces ten jest katalizowany przez enzymy zwane białkami wiążącymi penicylinę (PBP) a antybiotyki beta-laktamowe są ich analogami substratowymi i łączą się z ich miejscem aktywnym inaktywując je.

Zakres działania[edytuj | edytuj kod]

Jest podobny jak cefalosporyn II generacji z tym wyjątkiem że cefamycyny działają również na beztlenowce.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Kostowski, Zbigniew S. Herman: Farmakologia, podstawy farmakoterapii. T. II. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL. ISBN 978-83-200-4186-6. (pol.)
  2. Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wrocław: MedPharm Polska, 2010. ISBN 978-83-60466-81-0. (pol.)