Charles Norrie, 1. baron Norrie
| Charles Norrie, 1. baron Norrie | |
 Charles Norrie (P) jako gubernator Australii Południowej |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 września 1893 Londyn |
| Data i miejsce śmierci | 25 maja 1977 Wantage |
| Gubernator generalny Nowej Zelandii | |
| Okres urzędowania | od 2 grudnia 1952 do 25 lipca 1957 |
| Poprzednik | lord Freyberg |
| Następca | lord Cobham |
| Gubernator Australii Południowej | |
| Okres urzędowania | od 19 grudnia 1944 do 19 czerwca 1952 |
| Poprzednik | Malcolm Barclay-Harvey |
| Następca | Robert George |
| Odznaczenia | |
| Order św. Michała i św. Jerzego Królewski Order Wiktorii Order Łaźni |
|
Charles Willoughby Moke Norrie, 1. baron Norrie (ur. 26 września 1893 w Brompton, Londyn, zm. 25 maja 1977 w Wantage, Oxfordshire) - brytyjski generał i polityk, w latach 1952-1957 gubernator generalny Nowej Zelandii.
Ukończył Eton College oraz Królewską Akademię Wojskową w Sandhurst. Od 1913 służył jako zawodowy żołnierz. Brał udział w obu wojnach światowych. Podczas pierwszej został czterokrotnie ranny. W trakcie drugiej doszedł do stopnia generalskiego i brał udział m.in. w walkach o Tobruk. W 1942 powrócił do Wielkiej Brytanii, a wkrótce potem przeszedł w stan spoczynku.
W 1944 rozpoczął karierę polityczną jako gubernator Australii Południowej. Sześć lat później przeniósł się do Nowej Zelandii, gdzie objął formalnie najwyższe w państwie stanowisko gubernatora generalnego. Pod koniec swojej kadencji, 22 sierpnia 1957 został kreowany parem jako baron Norrie z Wellington[1].
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Biografia na stronie Gubernatora Generalnego Nowej Zelandii (en) [dostęp 29.04.2010]
|
|||||||
