Charles Norrie, 1. baron Norrie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Norrie, 1. baron Norrie
Norrie Chifley Playford.jpg
Charles Norrie (P) jako gubernator Australii Południowej
Data i miejsce urodzenia 26 września 1893
Londyn
Data i miejsce śmierci 25 maja 1977
Wantage
Gubernator generalny Nowej Zelandii
Okres urzędowania od 2 grudnia 1952
do 25 lipca 1957
Poprzednik lord Freyberg
Następca lord Cobham
Gubernator Australii Południowej
Okres urzędowania od 19 grudnia 1944
do 19 czerwca 1952
Poprzednik Malcolm Barclay-Harvey
Następca Robert George
Odznaczenia
Order św. Michała i św. Jerzego
Królewski Order Wiktorii
Order Łaźni

Charles Willoughby Moke Norrie, 1. baron Norrie (ur. 26 września 1893 w Brompton, Londyn, zm. 25 maja 1977 w Wantage, Oxfordshire) - brytyjski generał i polityk, w latach 1952-1957 gubernator generalny Nowej Zelandii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Eton College oraz Królewską Akademię Wojskową w Sandhurst. Od 1913 służył jako zawodowy żołnierz. Brał udział w obu wojnach światowych. Podczas pierwszej został czterokrotnie ranny. W trakcie drugiej doszedł do stopnia generalskiego i brał udział m.in. w walkach o Tobruk. W 1942 powrócił do Wielkiej Brytanii, a wkrótce potem przeszedł w stan spoczynku.

W 1944 rozpoczął karierę polityczną jako gubernator Australii Południowej. Sześć lat później przeniósł się do Nowej Zelandii, gdzie objął formalnie najwyższe w państwie stanowisko gubernatora generalnego. Pod koniec swojej kadencji, 22 sierpnia 1957 został kreowany parem jako baron Norrie z Wellington[1].

Herb lorda Lorrie

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]