Choroby przyzębia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Choroby przyzębia, periodontopatie – choroby obejmujące przyzębie. Profilaktyką (zapobieganiem) i leczeniem chorób przyzębia zajmuje się periodontologia – nauka przyzębiu (tj. o aparacie zawieszeniowym zęba). Periodontologia jest dziedziną stomatologii.

Obecna klasyfikacja z Międzynarodowych Warsztatów Periodontologicznych obowiązuje w Polsce od 1999 roku.

Zalicza się do nich:

  • choroby dziąseł
  • przewlekłe zapalenia przyzębia
  • agresywne zapalenia przyzębia
  • zapalenia przyzębia w przebiegu chorób ogólnych
  • ostre stany przyzebia
  • wady wrodzone lub nabyte[1]

Przyczyny i leczenie[edytuj | edytuj kod]

Choroby przyzębia (→ parodont) rozpoznaje się zarówno u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dane epidemiologiczne wykazały, że 50% 7-latków, 75% 12-latków i 99% dorosłych ma chore przyzębie. Częstość występowania tych schorzeń kwalifikuje je do grupy chorób społecznych.

W wyniku chorób przyzębia dochodzi m.in. do rozchwiania i utraty zębów.


Przyczynami chorób przyzębia są:

  • nieodpowiednia, zła higiena przyzębia (higiena zębów)
  • awitaminoza
  • nieprawidłowy, zły zgryz
  • bruksizm, czyli nawykowe zgrzytanie zębami
  • palenie tytoniu
  • nadmierne spożycie alkoholu
  • zaburzenia hormonalne
  • zaburzenia ogólnoustrojowe (np. cukrzyca)
  • nieprawidłowa dieta
  • liczne nieprawidłowe uzupełnienia protetyczne
  • zaburzenia wydzielanie śliny


Zabiegi stosowane w leczeniu to:

  • skaling (usuwanie kamienia nazębnego z powierzchni zębów)
  • szynowanie zębów
  • przeszczepy dziąsła
  • augmentacja kości (regeneracja kości, nadbudowa kości)
  • kiretaż zamknięty
  • kiretaż otwarty (operacja płatowa, zabieg płatowy)



Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Przypisy

  1. Praktyczna periodontologia kliniczna. Wyd. I. Warszawa: Kwintesencja, 2004, s. 84. ISBN 83-85700-42-0.