Bruksizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne zaburzenia występujące pod postacią somatyczną
ICD-10 F45.8
Zgrzytanie zębami
DiseasesDB 29661
MedlinePlus 001413
MeSH D002012
Skutki bruksizmu

Bruksizm (ang. bruxism, z gr. βρυγμός = zgrzytać zębami) – termin medyczny określający patologiczne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki, występujący najczęściej w nocy (zgrzytanie zębami). Bruksizm zaliczany jest do parasomnii.

Choroba doprowadza do rozchwiania zębów w szczęce i żuchwie, starcia koron zębowych, pękania szkliwa, zmian – początkowo zapalnych, a następnie zwyrodnieniowych w stawach skroniowo-żuchwowych, prowadzących do ograniczenia ruchów w tych stawach. Bruksizm może doprowadzać do przewlekłego bólu głowy. Zgrzytanie zębami stanowi ponadto problem społeczny, ponieważ może też wywoływać zaburzenia snu u partnerów śpiących w tym samym łóżku[1].

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Przyczyna tej choroby jest nieznana, ale wśród jej przyczyn postuluje się:

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie choroby jest trudne. Leki uspokajające lub psychoterapia są często niewystarczające. Zwykle konieczne jest stosowanie specjalnych tzw. szyn odciążających zwykle dobieranych przez protetyka.

Najnowsze badania wykazały, że jedną z przyczyn bruksizmu są funkcjonalne zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (ssż).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lavigne GJ, Kato T, Kolta A, Sessle BJ. Neurobiological mechanisms involved in sleep bruxism. Crit Rev Oral Biol Med. 2003;14(1):30-46. PMID 12764018

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.