Chris Ofili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chris Ofili (ur. 10 października 1968 w Manchesterze[1]) – brytyjski malarz współczesny, laureat nagrody Turnera, reprezentant Wielkiej Brytanii na 50. Biennale w Wenecji. Należał do grupy Young British Artists[2].

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

W latach 1987-1988 uczęszczał do Tameside College of Technology w Manchesterze. W 1988 przeniósł się do Chelsea School of Art, uczelni artystycznej w Londynie, którą ukończył w 1991 uzyskując bakalaureat. W tym samym roku rozpoczął kształcenie w Royal College of Art, gdzie studiował do 1993 otrzymując stopień magistra[3]. W 1998 roku otrzymał nagrodę Turnera w londyńskim Tate Gallery (obecnie Tate Britain)[4]. W tym samym roku jego obrazy były częścią wystawy kolekcji Charlesa Saatchiego Sensation[3].

Twórczość Ofiliego charakteryzuje się "kropkowatą" techniką, stosowaniem dodatkowych materiałów, takich jak wycinki z gazet czy odchody słonia, a także kontrastowymi i nasyconymi kolorami[5]. W swojej twórczości nawiązuje do hip-hopu i kultury miejskiej. Do jego prac należą m.in. obrazy: No Woman No Cry (portret matki zabitego nastolatka), Pimpin’ Ain’t Easy (płótno w kształcie prącia ozdobione głową klauna) czy African Mary (wizerunek Czarnej Madonny otoczonej pornograficznymi zdjęciami)[5].

Odmienny rodzaj twórczości Ofili zaprezentował podczas Biennale w Wenecji; były to – powstałe w czasie jego podróży do Trynidadu w 2005 roku – akwarele przedstawiające naturę, krajobraz wysp itp.[5]

Przypisy

  1. Chris Ofili Biography (ang.). Art Brokerage. [dostęp 2012-02-21].
  2. Zuzanna Sokołowska. Kriogeniczne stany świadomości. „artPapier”. 196, 15 lutego 2012. 
  3. 3,0 3,1 Chris Ofili Biography (ang.). artnet. [dostęp 2012-02-21].
  4. The Turner Prize: Year by Year (ang.). Tate Britain. [dostęp 2012-02-21].
  5. 5,0 5,1 5,2 Łukasz Marczewski: Chris Ofili w Tate Britain. elondyn.co.uk, 18 lutego 2010. [dostęp 2012-02-21].