Cynowanie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cynowanie – pokrywanie powierzchni metalowych (gł. stopów żelaza lub miedzi) ochronną powłoką cyny[1].
Metody cynowania:
- natryskowa (metalizacja),
- osadzania elektrolitycznego (galwaniczna powłoka) w procesie anodowym (na miedzi i mosiądzu) lub katodowym (na stali lub żeliwie),
- ogniowa (przez zanurzenie wyrobu w stopionej cynie),
- kontaktowa (zanurzenie wyrobu w kąpieli związków cyny); stosowana w celu ochrony przed korozją naczyń kuchennych, blach (szczególnie do konserw).
Zobacz też [edytuj]
- galwanotechnika
- chromowanie, cynkowanie, kadmowanie, miedziowanie, niklowanie, złocenie
- fosforanowanie, oksydowanie
Przypisy
- ↑ Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 85. ISBN 8371832400.
