Dach wieżowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dach wieżowy - kościół Marii Panny przed Tynem w Pradze
Dach wieżowy, iglica – dach wieży lub zwieńczenie hełmu w formie wysokiego, bardzo wysmukłego ostrosłupa lub stożka. Dach namiotowy na planie wieloboku lub koła (iglica).
Dla obiektów architektury gotyckiej najbardziej były charakterystyczne ceglane lub kamienne, natomiast w baroku – z blachy miedzianej na szczytach hełmów. Jest to również charakterystyczny element architektury rosyjskiej.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 63. ISBN 83-85001-89-1.