David Bruce-Brown
| David Bruce-Brown | |
 David Bruce-Brown i jego mechanik Tony Scudelari podczas American Grand Prize 1912 |
|
| Pełne imię i nazwisko | David Loney Bruce-Brown |
| Kraj |  Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce urodzenia | 13 sierpnia 1890 Nowy Jork |
| Data i miejsce śmierci | 1 października 1912 Milwaukee |
David Loney Bruce-Brown (ur. 13 sierpnia 1890 roku w Nowym Jorku, zm. 1 października 1912 w Milwaukee) – amerykański kierowca wyścigowy.
Kariera [edytuj]
W wieku 18 lat rozpoczął ściganie i z miejsca okazał się bardzo utalentowanym kierowcą. W 1908 roku wygrał Daytona Speed Trials. W 1910 i 1911 wygrał wyścig American Grand Prize. Od 1911 startował w zespole Fiata. W latach 1911 i 1912 wystartował w Indianapolis 500.
W 1912 roku wystartował w Grand Prix Francji, najbardziej prestiżowym w owym czasie wyścigu na świecie. Prowadził w nim po pierwszym dniu (wyścig był rozgrywany w dwóch etapach, po 10 okrążeń każdego dnia), jednak drugiego dnia został zdyskwalifikowany za dotankowywanie samochodu poza strefą boksów.
Zginął, przygotowując się do innego z ważnych wyścigów w 1912 roku – American Grand Prize w Milwaukee. Podczas treningów jechał na mocno zużytych oponach; gdy jedna z nich pękła, a samochód wypadł poza tor i wylądował w rowie. Miał zaledwie 22 lata.
Starty w Indianapolis 500 [edytuj]
| Rok | Nadwozie | Silnik | Start | Wynik | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| 1911 | Fiat | Fiat | 25 | 3 | |
| 1912 | National | National | 23 | 22 | Awaria zaworów |
