Dezeta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
DZ
Konstruktor Gustaw Thomat
Rok konstrukcji 1905
Kraj pochodzenia  Cesarstwo Niemieckie
Typ ożaglowania kecz gaflowy
Podstawowa pow. ożaglowania ok. 30 m²
Długość maksymalna 8,5 m
Szerokość maksymalna 2,15 m
Wysokość maksymalna 5,5 m
Masa całkowita ok. 1000-1800 kg
Typ kadłuba mieczowy (jednostki z laminatu p/s balast wewnętrzny)
Materiał konstrukcyjny drewno, obłogi, laminat p/s
Zanurzenie minimalne 40-55 cm
Zanurzenie maksymalne 170 cm
Masa balastu różnie, część DZ nie posiada wcale balastu inne mają po kilkaset kg balastu
Załoga do 12 (ograniczone przepisami, nie wielkością jednostki)
Dezeta pod pełnymi żaglami
Dezeta pod pełnymi żaglami

DZ (Dezeta, DeZeta) – bezpokładowy jacht mieczowy wiosłowo-żaglowy (dziesięciowiosłowy, skrót DZ pochodzi od "Dziesięć Załogi") o ożaglowaniu kecza gaflowego, kadłub drewniany lub z tworzywa sztucznego. Powierzchnia ożaglowania ok. 30 m², maksymalna liczba załogi 12 osób.

Zaprojektowany na początku XX wieku w 1905 r. w Niemczech, jako łódź ratowniczo-robocza, do nauki żeglarstwa dla młodzieży, stąd niemiecka nazwa Jugendwanderkutter[potrzebne źródło]. Na polskim śródlądziu najczęściej spotykany, jako jacht dwumasztowy. W 2003 r. pływało ich ok. 150 szt. W Polsce też jednostka szkoleniowa (manewrowanie, wiosłowanie) m.in. do przeprowadzania kursów dla stopnia sternika jachtowego[1].

DZ

Dezety posiadają:

fok – 3,90 m²
grot – 15,70 m²
bezan – 9,50 m²

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Encyklopedia Żeglarstwa, Red. Jacek Czajewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11914-4, s. 57

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]