Diablo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gry komputerowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Diablo
Producent Blizzard North
Wydawca Blizzard Entertainment (Win, Mac)
Electronic Arts (PS)
Dystrybutor PL: CD Projekt
Seria gier Diablo
Aktualna wersja 1.09
Data wydania Windows
31 grudnia 1996[1]
PL: 15 czerwca 1997[2]
PlayStation
marzec 1998
Mac OS
maj 1998
Gatunek fabularna gra akcji[3], hack and slash[4]
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Mature
PEGI: 16
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 95/98
Mac OS
PlayStation
Nośniki CD
Wymagania

Pentium 166 MHz
32 MB RAM

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Secret Service 90%[5]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

89,07% (PC)[6]
80,38% (PS)[7]

Diablo – osadzona w klimacie dark fantasy komputerowa, fabularna gra akcji (hack and slash), stworzona przez Blizzard North, której światowa premiera odbyła się 31 grudnia 1996 roku.

Akcja gry toczy się na powierzchni i w podziemiach miasta Tristram znajdującego się w Królestwie Khanduras w świecie Sanktuarium. Gracz kontroluje samotnego bohatera walczącego, by usunąć ze świata Diablo – Pana Terroru. Rozgrywka toczy się w 16 głównych i kilku dodatkowych poziomach, które należy przebyć, by zmierzyć się z tytułowym przeciwnikiem.

Dodatek do gry – Diablo: Hellfire został wypuszczony w roku 1997. Gra doczekała się dwóch kontynuacji: Diablo II z roku 2000 i Diablo III wydanego 15 maja 2012 roku[8].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze prace nad grą pod roboczym tytułem "Diablo" rozpoczęły się w 1995 roku. Rozwojem gry zajmowało się małe studio projektowe pod nazwą Condor Games (później Blizzard North) założone w 1993 roku przez takie osoby jak Max Schaefer, Erich Schaefer i David Brevik. Początkowo miała to być jednoosobowa, turowa gra RPG. Firma poszukiwała wydawcy, aż natrafiła na Blizzard Entertainment. Nowy wydawca zrezygnował z trybu turowego na rzecz walki w czasie rzeczywistym. Jak się później okazało była to kluczowa decyzja, która wpłynęła na charakterystyczną rozgrywkę dla tej serii. Prace nad grą przeciągały się do tego stopnia, że nie udało się jej wydać na planowany termin świąt Bożego Narodzenia w 1996 roku. W ciągu roku sprzedano ponad 750,000[9] kopii gry, a GameSpot ogłosił Diablo grą roku 1996[10].

Bohaterowie niezależni[edytuj | edytuj kod]

  • Adria – wiedźma sprzedająca książki, eliksiry i zwoje.
  • Deckard Cain – mędrzec, członek bractwa o nazwie Horadrim.
  • Farnham – lokalny pijak, świadek okropnych wydarzeń.
  • Gillian – kelnerka, pomocnica Ogdena.
  • Griswold – kowal sprzedający broń oraz naprawiający zepsuty ekwipunek postaci kierowanej przez gracza. Skupuje także rzeczy znalezione w lochach.
  • Kael Rills – umierający, ranny mieszkaniec Tristram.
  • Ogden – właściciel tawerny „Pod wschodzącym Słońcem”.
  • Pepin – znachor, leczy postać gracza.
  • Wirt – jednonogi chłopiec, handluje lepszymi przedmiotami.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Diablo jest jednym z najlepiej rozpoznawalnych przykładów gatunku fabularnych gier akcji. Pomimo, że gra zawiera typowe dla gier RPG elementy takie, jak zdobywanie kolejnych poziomów doświadczenia, wybór klasy postaci, czy zaklęcia i ekwipunek, wszystkie działania dokonywane są w czasie rzeczywistym, tak jak w grach akcji. Pod pewnymi względami Diablo przypomina gry roguelike, w odróżnieniu od tych ostatnich Diablo zawiera wysokiej (jak na tamte czasy) jakości grafikę, możliwość przywrócenia zapisanego stanu gry po śmierci bohatera, czy możliwość szybkiego opanowania gry. Spory wpływ na grę miały Angband i Moria[11]. Większość czynności wykonywana jest poprzez kliknięcie myszką, do zaklęć czy umiejętności mogą zostać przypisane skróty klawiaturowe.

Rozgrywka zbudowana jest wokół wypełnionych potworami podziemi miasta Tristram. W mieście gracz może zakupić przedmioty, naprawić posiadany ekwipunek czy uleczyć rany. Na grę składa się 16 poziomów podzielonych na cztery obszary. Każdy z obszarów dysponuje różną szatą graficzną, układem poziomów, poziomem oświetlenia, występującymi potworami i ścieżką dźwiękową. Pierwszy poziom każdego z obszarów dysponuje dodatkowym wyjściem, prowadzącym bezpośrednio do miasta Tristram. W grze dla pojedynczego gracza te dodatkowe wyjścia są zablokowane do momentu otwarcia ich od strony podziemi. W trybie wieloosobowym dodatkowe wyjścia są otwarte od początku rozgrywki, jednak aby z nich skorzystać należy posiadać odpowiedni poziom doświadczenia.

Diablo umożliwia wielokrotne powtórzenie rozgrywki ze względu na losowo generowany układ poziomów, rozmieszczenie potworów i przedmiotów. Ponadto, w grze dla pojedynczego gracza, tylko trzy główne zadania wymagane są do ukończenia głównej linii fabularnej, pozostałe dodawane są losowo, przez co nie jest możliwe przejście wszystkich zadań pobocznych przy jednorazowym ukończeniu gry. Uwzględniając powyższe, niemal niemożliwe jest uzyskanie dokładnie dwóch takich samych rozgrywek.

Przypisy

  1. Blizzard Entertainment: Legacy Games. Blizzard Entertainment. [dostęp 2012-01-15].
  2. Diablo ( PC ) – Encyklopedia Gier. GRY-OnLine. [dostęp 2011-04-27].
  3. Blizzard Entertainment: Starsze Gry. Blizzard Entertainment. [dostęp 2011-06-27].
  4. Hack and slash. Gry-Online. [dostęp 2012-04-02].
  5. Hunter. Diablo. „Secret Service”, s. 52-53, marzec 1997. Warszawa: ProScript Sp. z o.o.. ISSN 1230-7726. 
  6. Diablo for PC. GameRankings. [dostęp 2013-11-20].
  7. Diablo for PlayStation. GameRankings. [dostęp 2013-11-20].
  8. Premiera Diablo III 15 maja 2012 roku. Battle.net, 2012-03-15.
  9. Extended Diablo Retrospective. Battle.net, 2011-12-19. [dostęp 2012-05-20].
  10. Trent C. Ward: Diablo Review. GameSpot, 1997-01-23. [dostęp 2012-05-20].
  11. The Escapist Magazine: Secret Sauce: The Rise of Blizzard.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]