Diastema (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czaszka konia – widoczna diastema

Diastema – przestrzeń między grupami zębów występująca u niektórych ssaków[1][2][3].

Występuje fizjologicznie u zwierząt takich jak bóbr oraz badylarka[4]. U małp występuje w szczęce między kłem a bocznym siekaczem[2]. Jest wyraźnie widoczna u przeżuwaczy i gryzoni[3]. U ludzi natomiast jest patologią.

U ludzi[edytuj | edytuj kod]

Diastema
Diastema prawdziwa
Diastema prawdziwa
ICD-10 K07.3
Nieprawidłowości stosunku łuków zębowych – Diastema

Diastema u ludzi to szpara spowodowana rozsunięciem się zębów siecznych pośrodkowych górnych. Jest zaliczana do zaburzeń położenia zębów[5].

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się diastemę:

  • prawdziwą – spowodowaną przerostem wędzidełka wargi górnej,
  • rzekomą – spowodowaną brakiem siekaczy bocznych, zmniejszoną ich postacią (mikrodoncja) lub mesiodensem,
  • fizjologiczną – obserwowaną w okresie przed wyrznięciem się zębów siecznych bocznych (nie wymaga leczenia).

Ze względu na ustawienie siekaczy pośrodkowych:

  • zbieżna – korony nachylone do siebie, korzenie rozsunięte – leczenie tylko aparatami stałymi,
  • rozbieżna – korony rozchylone, korzenie zbliżone – podatna na leczenie aparatami ruchomymi,
  • równoległa – sposób leczenia uzależniony jest od szerokości diastemy i wieku pacjenta[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jolanta Hempel-Zawitkowska: Zoologia dla uczelni rolniczych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 355. ISBN 978-83-01-15076-1.
  2. 2,0 2,1 Diastema w słowniku PWN. PWN. [dostęp 2013-05-28].
  3. 3,0 3,1 Marzena Popielarska-Konieczna: Słownik szkolny: biologia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003, s. 115. ISBN 83-7389-096-3.
  4. W. Zamachowski, A. Zyśk: Strunowce Chordata. Kraków: Wydawnictwo Naukowe WSP, 1997.
  5. 5,0 5,1 Irena Karłowska: Zarys współczesnej Ortodoncji. Warszawa: PZWL, 2008, s. 97-98. ISBN 978-83-200-3687-9.