Dyslokacja (krystalografia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dyslokacja śrubowa
Dyslokacja krawędziowa

Dyslokacja krystaliczna - liniowa wada (defekt) budowy sieci krystalicznej polegająca na nierównomiernym rozmieszczeniu węzłów wzdłuż odpowiedniej linii.

Do dyslokacji zaliczane są:

  • Dyslokacja krawędziowa - defekt sieci krystalicznej polegający na wystąpieniu półpłaszczyzny krystalicznej umieszczonej między płaszczyznami sieci kryształu o budowie prawidłowej (rys).
  • Dyslokacja śrubowa - defekt sieci krystalicznej objawiający się przemieszczeniem części kryształu o sieci prawidłowej, w wyniku czego powstaje krawędź będąca osią (linią) dyslokacji śrubowej (rys).
  • Dyslokacja mieszana - będąca sumą (jednoczesnym występowaniem) dyslokacji krawędziowych i śrubowych.


Dyslokacje charakteryzują wektor Burgersa i kontur Burgersa.