Dzieci Diuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzieci Diuny
Children of Dune
Autor Frank Herbert
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania 1976
Wydawca G.P. Putnam's Sons
Typ utworu science fiction
Data wydania polskiego 1992
Pierwszy wydawca polski Phantom Press International
Przekład Marek Mastalerz
poprzednia
Mesjasz Diuny
następna
Bóg Imperator Diuny

Dzieci Diuny (ang. Children of Dune) – trzecia powieść Franka Herberta dotycząca uniwersum Diuny. Opublikowana w 1976 roku w magazynie Analog Science Fiction and Fact. W 1977 roku nominowana do nagrody Hugo za najlepszą powieść. Ostatnia część cyklu publikowana w prasie przed wydaniem książkowym.

Zarys fabuły[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu Paula na pustynię władzę sprawuje Regentka Alia. Dzieci Muad'Diba, Ghanima i Leto, dorastają starając się unikać nadmiernych ilości przyprawy, aby nie rozbudzić w sobie przyszłowidzenia. Na Diunę z Kaladanu przybywa ich babka – lady Jessika, aby poddać bliźnięta próbie na człowieczeństwo. Dom Corrino planuje zapewnić sobie panowanie w imperium poprzez zamach. Trwają próby złamania monopolu Atrydów na przyprawę poprzez przenoszenie czerwi na inne planety (m.in. Salusa Secundus). W Arrakin pojawia się ślepy Fremen – Kaznodzieja, opowiadający o przeszłości i przyszłości Atrydów.