Dzieci Diuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzieci Diuny
Children of Dune
Autor Frank Herbert
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 1976
Wydawca G.P. Putnam's Sons
Typ utworu science fiction
Data I wyd. polskiego 1992
Pierwszy wydawca polski Phantom Press International
Przekład Marek Mastalerz
poprzednia
Mesjasz Diuny
następna
Bóg Imperator Diuny

Dzieci Diuny (ang. Children of Dune) – trzecia powieść Franka Herberta dotycząca uniwersum Diuny. Opublikowana w 1976 roku w magazynie Analog Science Fiction and Fact. W 1977 roku nominowana do nagrody Hugo za najlepszą powieść. Ostatnia część cyklu publikowana w prasie przed wydaniem książkowym.

Zarys fabuły[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu Paula na pustynię władzę sprawuje Regentka Alia. Dzieci Muad'Diba, Ghanima i Leto, dorastają starając się unikać nadmiernych ilości przyprawy, aby nie rozbudzić w sobie przyszłowidzenia. Na Diunę z Kaladanu przybywa ich babka – lady Jessika, aby poddać bliźnięta próbie na człowieczeństwo. Dom Corrino planuje zapewnić sobie panowanie w imperium poprzez zamach. Trwają próby złamania monopolu Atrydów na przyprawę poprzez przenoszenie czerwi na inne planety (m.in. Salusa Secundus). W Arrakin pojawia się ślepy Fremen – Kaznodzieja, opowiadający o przeszłości i przyszłości Atrydów.