Mesjasz Diuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mesjasz Diuny
Dune Messiah
Autor Frank Herbert
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 1969
Wydawca G.P. Putnam's Sons
Typ utworu science fiction
Data I wyd. polskiego 1992
Pierwszy wydawca polski Phantom Press International
Przekład Maria Grabska
poprzednia
Diuna
następna
Dzieci Diuny

Mesjasz Diuny (ang. Dune Messiah) to druga powieść Franka Herberta dotycząca uniwersum Diuny, wydana w 1969 roku. Początkowo publikowana w odcinkach w magazynie Galaxy Science Fiction. Książka jest sequelem powieści Diuna.

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie (zwanej "dżihadem Muad'Diba") zakończonej osadzeniem Muad'Diba na imperialnym tronie i wprowadzeniem nowej religii sterowanej przez kwizarów tawfidów (fremeńskich kapłanów), w galaktyce zawiązuje się spisek poprzednich potęg w celu zniszczenia młodego władcy. Dzięki zdolnościom jasnowidzenia Paul dostrzega, że śmierć ponad sześćdziesięciu miliardów ludzi w czasie dżihadu nie zakończyła spirali przemocy i że możliwa jest zagłada ludzkości. Równocześnie Tleilaxanie wszczynają spisek przeciwko władcy, w którym biorą udział osoby z jego najbliższego otoczenia, w tym Korba - szef kwizarów tawfidów. Muad'Dib nakazuje użycie sił zbrojnych przeciwko buntownikom na Arrakis, jednak oni odpowiadają bronią atomową. W wyniku tego Paul i wielu Fremenów zostaje oślepionych. By nie doprowadzić do zniszczenia ludzkości, Paul wybiera samotną wędrówkę na pustynię i śmierć. Alia Atryda zostaje regentką Imperium, w imieniu nowo narodzonych dzieci Paula.