Eksteroreceptor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Eksteroreceptorreceptor pobudzany przez zewnętrzne bodźce fizyczne lub chemiczne, np. światło, dźwięk, w przeciwieństwie do proprioreceptorów reagujących na procesy zachodzące wewnątrz organizmu. Odbiera czucie eksteroreceptywne (powierzchowne), takie jak: dotyk, uścisk, ból, temperatura.

Eksteroreceptory dzielą się na:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Knut Schmidt-Nielsen: Fizjologia zwierząt : adaptacja do środowiska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15349-6.