Ewangelia Piotra
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
W 494 roku Ewangelia Piotra znajduje się na liście apokryfów sporządzonej przez papieża Gelazjusza I
Powstała prawdopodobnie ok. II w. w Syrii[1]. Tekst został odkryty w 1886/1887 przez S. Grebauta w grobie mnicha chrześcijańskiego w Akhmim (dawne Peneapolis) w Górnym Egipcie. Rękopis zawiera 33 karty pergaminowe z VII-IX wieku. Strony 2-10 zidentyfikowano jako Ewangelię Piotra znaną wcześniej tylko ze wzmianek u pisarzy chrześcijańskich: Serapina biskupa Antiochii (190-211).
Przypisy
- ↑ ks. M.Starowieyski, Apokryfy Nowego Testamentu, KUL 1980, t.1, cz. 2, s. 409-419
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Ewangelia Piotra [Evangelium Petri; BHG 1486x]; tłum. i oprac. M. Starowieyski, w: Apokryfy Nowego Testamentu. Praca zbior. pod red. M. Starowieyskiego. T. 1: Ewangelie apokryficzne, cz. 1-2, Wyd. WAM, Kraków 2003;ss. 616-623.
- ks. M.Starowieyski, Apokryfy Nowego Testamentu, KUL 1980, t.1, cz. 2, s. 409-419.
