Faun Barberini
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Faun Barberini, Śpiący Satyr – starożytny grecki posąg marmurowy przedstawiający pijanego, uśpionego satyra.
Stanowi anonimowe dzieło mistrza ateńskiego lub pergamońskiego z ok. 220–200 p.n.e. Posąg ma wysokość 2,13 m i stanowi doskonale realistyczne studium snu.
Odkryty został w XVII wieku koło Zamku Świętego Anioła w Rzymie. Fragmenty kończyn uzupełnione zostały przez Berniniego. Do końca XVIII wieku był własnością rodu Barberinich i ozdobą Palazzo Barberini w Rzymie. W 1813 rzeźba została zakupiona przez Ludwika I Bawarskiego, od 1820 znajduje się w Gliptotece monachijskiej.
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa, Encyklopedia sztuki starożytnej, WaiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s.235,536, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WaiF)
