Giovanni Lorenzo Bernini
Z Wikipedii
Giovanni Lorenzo Bernini zw. Gianlorenzo (ur. 7 grudnia 1598 - zm. 28 listopada 1680) - włoski rzeźbiarz, architekt, malarz; jeden z najwybitniejszych artystów baroku.
Działał w Rzymie; twórca portretów rzeźbiarskich (portrety kardynała Scipione Borghese, Constancy Bonarelli, króla francuskiego Ludwika XIV), kompozycji mitologicznych (Apollo i Dafne), religijnych (Ekstaza św. Teresy, Dawid), rzymskich fontann (Fontanna Czterech Rzek na Placu Navona, fontanny na Placu św. Piotra, fontanny del Tritone na Placu Barberini). Na niej została wzorowana Fontanna Trytona w Nysie.
Jako architekt od 1629 kierował budową Bazyliki św. Piotra, dla której wykonał też swoje najwspanialsze dzieła rzeźbiarskie: baldachim nad grobem św. Piotra (wsparty na 4 spiralnych kolumnach), tabernakulum (w kształcie świątyni ze złoconego brązu), nagrobek papieża Aleksandra VII. Wybitnym dziełem architektoniczno-urbanistycznym jest przebudowa placu św. Piotra i objęcie go monumentalną kolumnadą. Inne prace architektoniczne: kościół S. Bibiana i pałac Barberinich, projekty kościołów S. Andrea al Quirinale w Rzymie oraz kościołów w Castel Gandolfo i w Aricci; w Paryżu pracował przy przebudowie Luwru.
Twórczość Berniniego cechuje dążenie do okazałości, dynamizmu i ekspresji, znakomite wyczucie formy, proporcji i perspektywy, perfekcyjne operowanie formami klasycznymi; wywarł decydujący wpływ na rozwój baroku w Europie. Z jego prac malarskich znanych jest tylko kilkanaście (namalował ich podobno ok. 150), m.in. Autoportret.
