Fireflash
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Fireflash | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Fairey Aviation |
| Rodzaj | powietrze-powietrze |
| Przeznaczenie | przeciwlotniczy |
| Historia | |
| Używana w latach | 1955 - 1958 |
| Dane techniczne | |
| Długość | 2,83 m |
| Napęd | dwa silniki rakietowe na paliwo stałe |
| Masa | 150 kg |
| Zasięg | 3,1 km |
Fireflash – pierwszy brytyjski pocisk rakietowy powietrze-powietrze. Pocisk powstał na zlecenie Ministerstwa Zaopatrzenia, początkowo w ramach programu Blue Sky, następnie w ramach programu Pink Hawk. Pocisk był naprowadzany w wiązce radarowej. Posiadał nietypową konfigurację: dwa silniki rakietowe umieszczone z przodu, zaś sam pocisk umieszczony za silnikami. Taki układ miał zapobiec ewentualnym zakłóceniom powstałym w odbiorze sygnały radiowego, które mogłyby powstać w wyniku pracy silników rakietowych. Konfiguracja powodowała ograniczenie zasięgu i czasu trwania lotu. Wyprodukowano ok. 300 pocisków.
