Flet basowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flet basowy

Flet basowy - instrument dęty drewniany, należący do grupy aerofonów wargowych. Jest największym i najniższym instrumentem w rodzinie fletów. Jego skala sięga o oktawę niżej od fletu sopranowego (c/B)C3). Z powodu długości rury (ok. 146 cm), jego główka jest zwykle wygięta w kształcie litery „J”, aby ułatwić trzymanie instrumentu oraz przybliżyć płytke ustnikową do flecisty. Najczęściej wykorzystywany jest w większych zespołach fletowych, bardzo rzadko w orkiestrach.

Inna terminologia[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku termin „flet basowy” był zazwyczaj wykorzystywany z myślą o flecie altowym. Ta terminologia była szczególnie popularna w Wielkiej Brytanii (przykład: partia „fletu basowego in G” w Planetach Gustawa Holsta).

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Zbudowany jest z czterech części: główki, korpusu, zakrzywionej część łączącej główkę i korpus oraz stopki. W zależności od modelu, jego rejestr może sięgać do c małego lub B wielkiego. System klap jest zmodyfikowany ze względu na rozmiar – rozstaw palców jest tu najszerszy z całej rodziny fletów. Klapy trylowe służą nie tylko do wykonywania ozdobników, lecz również pomagają wydobyć niektóre mniej stabilne dźwięki ze środkowego i wyższego rejestru instrumentu. Zwykle tworzony jest ze stopu srebra.

Przykładowy repertuar[edytuj | edytuj kod]

  • Dave Heath Rain, Fire and Passion na flet basowy i orkiestre smyczkową
  • Robert Dick Concerto for Flute/Bass Flute, Strings and Percussion
  • Katherine Hoover Two for Two na flet basowy i fortepian
  • Mike Mower A Night in Greenwich na flet basowy solo
  • Gary Schocker Small Sonata for a Large Flute na flet basowy i fortepian
  • Gary Schocker Adventures Under a Leaf na flet poprzeczny i flet basowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Repertuar na flet basowy i altowy
  2. Big Flutes