Fokker 100

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fokker 100
Fokker 100 Austrian Arrows
Fokker 100 Austrian Arrows
Dane podstawowe
Państwo  Holandia
Producent Fokker
Typ pasażerski
Załoga 2
Historia
Data oblotu 30 listopada 1986
Lata produkcji 1986 – 1997
Egzemplarze 283
Dane techniczne
Napęd 2 x silniki odrzutowe dwuprzepływowe Rolls-Royce Tay Mk.650-15
Ciąg 2 × 67,2 kN
Wymiary
Rozpiętość 28,08 m
Długość 35,53 m
Wysokość 8,50 m
Powierzchnia nośna 93,5 m²
Masa
Własna 24541 kg
Startowa 45810 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 845 km/h
Pułap 10668 m
Zasięg 3170 km
Rozbieg 1620 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
97 – 107
Użytkownicy
Austrian Arrows Contact Air KLM Cityhopper Iran Air
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fokker 100 linii KLM Cityhopper

Fokker 100holenderski dwusilnikowy odrzutowy samolot pasażerski regionalnego zasięgu, skonstruowany w biurze konstrukcyjnym Fokkera. Dzięki niskiej konkurencji i niskim kosztom eksploatacji samolot bardzo dobrze się sprzedawał pod koniec lat 80. Ostatecznie produkcję zakończono w 1997, kiedy to z fabryki wyjechał ostatni 283. egzemplarz.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej z usterzeniem w układzie T. Silniki umieszczone w tylnej części kadłuba. Podwozie trójpodporowe, chowane w locie.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

Program Fokker F28 Mk 100 został zapoczątkowany w 1983 jako następca popularnego samolotu Fokker F28. Projektowany samolot pod nazwą Fokker 1000 został oparty na samolocie F 28, ale zostaje wyposażony w nową awionikę, nowoczesne silniki turbowentylatorowe Rolls-Royce Tay. W nowym samolocie przeprojektowane zostały również skrzydła. Zwiększona została ilość miejsc w kadłubie z 65 do 107 w jednej klasie. Skrzydła podczas lotu mają być wydajniejsze o 30% zachowując swoją prostotę. W kokpicie wykorzystano elektronikę Rockwell Collins DU-1000 EFIS. Podobnie jak u poprzednika, w Fokkerze 100 silniki zostają zamontowane w tylnej części kadłuba, oraz usterzenie w kształcie litery T.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Zbudowano dwa prototypy. Pierwszy (PH-MKH) wzbił się w powietrze 30 listopada 1986. Drugi (PH-MKC) został oblatany 25 lutego 1987. Pierwszy samolot wyposażony w silniki Tay 620-15 został dostarczony do linii Swissair w lutym 1988. Następnie zamówienia złożyły linie:

Linie te były głównymi klientami na samolot Fokker 100. Samoloty te były napędzane przez mocniejsze silniki Tay 650-15.

W 1991 Fokker wyprodukował 70 samolotów Fokker 100 oraz posiadał zamówienia na 230 samolotów. W 1993 projektowano większy model o dłuższym zasięgu, który posiadał dodatkowe zbiorniki paliwa w skrzydłach. W tym samym roku wprowadzono również krótszą wersję znaną jako Fokker 70. W 1994 projektowano wersję Quick-Change, która opierała się na szybkim przekonfigurowaniu kabiny pasażerskiej na towarową. Jednak nie kontynuowano prac nad nowymi wersjami.

Mimo, że projekt okazał się sukcesem na rynku, Fokker nadal tracił pieniądze ze względu na złe zarządzanie. W 1996 Fokker wpadł w kryzys i w 1997 produkcję przerwano[1].

W 1999 grupa Rekkof Restart wynegocjowała wznowienie montażu samolotów Fokker 100 i Fokker 70, jednak porozumienie nie doszło do skutku. W następnych latach szansa na wznowienie produkcji była coraz mniejsza ze względu na silną konkurencję ze strony Embraera oraz Bombardiera[1].

Warianty[edytuj | edytuj kod]

  • Fokker 70 – pomniejszona wersja
  • Fokker 100 – wersja wyjściowa
  • Fokker 100QC – wersja Quick-Change, szybka zmiana pasażerski/cargo
  • Fokker 100EJ – biznesowa wersja
  • Fokker 130 – powiększona wersja, nigdy nie weszła do produkcji.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 History of Fokker (ang.). Funding Universe. [dostęp 2011-08-17].