Frakcja (polityka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Frakcja polityczna (z łac. fractio - łamanie) to zorganizowana i zdyscyplinowana grupa ludzi, która wyodrębniła się w ramach szerszego organizmu politycznego (nie zerwała z nim organizacyjnych powiązań). Jest ona świadoma własnych odrębności, które wynikają z akceptowania odmiennych idei, preferowania odmiennego stylu postępowania politycznego lub realizowania specyficznych celów.

Najczęściej wyróżnia się: frakcję partyjną oraz frakcję parlamentalną.

Frakcja partyjna[edytuj | edytuj kod]

Pozostaje w strukturze organizacyjnej partii. Jej liderzy, pomimo forsowania odmiennych propozycji programowych lub personalnych, podporządkowują się decyzjom najwyższych władz partyjnych. Występowanie frakcji partyjnych jest możliwe w organizacjach, które uznają zasady demokracji wewnątrzpartyjnej i unikają wyraźnego zdefiniowania swej tożsamości programowej (takie partie określane są niekiedy mianem "partii jako koalicji frakcji").

Frakcja parlamentarna[edytuj | edytuj kod]

Skupia wszystkich reprezentantów danej partii zasiadających w parlamencie. Niejednokrotnie grupa ta przejmuje odpowiedzialność za kierowanie partią i realizację jej programu na forum parlamentu. Decyduje też o przekształcaniu postulatów programowych partii w wytyczne polityki państwa.

W Wielkiej Brytanii frakcja parlamentarna dzieli się na tzw. frontbenchers (z ang. zasiadający w przednich ławach), czyli elitę frakcji (liderów), oraz tzw. backbenchers (z ang. zasiadający w tylnych ławach), czyli szeregowych deputowanych. W Niemczech członek frakcji nie należący do partii to hospitant.