Frank Hadow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Hadow
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1855
Regent's Park
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1946
Bridgewater
Status profesjonalny 1878
Zakończenie kariery 1878
Gra pojedyncza
Wimbledon W (1878)

Patrick Francis Hadow (ur. 24 stycznia 1855 w Regent's Park, zm. 29 czerwca 1946 w Bridgewater) – brytyjski tenisista, zwycięzca Wimbledonu.

Hadow uprawiał kilka dyscyplin sportowych, przede wszystkim krykiet – był kapitanem szkolnej drużyny w Harrow oraz reprezentantem Middlesex. Stale przebywał na Cejlonie, gdzie prowadził plantację herbaty.

W czasie pobytu na wakacjach w Londynie wystąpił w 1878 roku w drugiej edycji Wimbledonu. W turnieju obowiązywała wówczas zasada challenge round, która zapewniała zwycięzcy sprzed roku udział w finale w kolejnej edycji. Hadow przeszedł turniej pretendentów bez straty seta. W decydującym meczu zmierzył się ze Spencerem Gorem, z ktróym wygrał 7:5, 6:1, 9:7.

Prawdopodobnie nie grał już więcej w tenisa. Nie bronił tytułu w 1879 roku (tym samym zwycięstwo przypadło najlepszemu w turnieju pretendentów Johnowi Hartleyowi). Wystąpił w zawodach dopiero w 1926 roku, na jubileuszowym, pięćdziesiątym turnieju. Jako najstarszy żyjący zwycięzca Wimbledonu pierwszy odebrał z rąk królowej Marii pamiątkowy srebrny medal.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 1878 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Spencer Gore 7:5, 6:1, 9:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Dutkowski, T - jak tenis, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1979
  • Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978