Wimbledon
| Wimbledon | |
 Trofea Wimbledonu (u góry kobiece, niżej męskie) |
|
| Miejsce |  Wielka BrytaniaLondyn |
| Obiekt | All England Tennis and Croquet Club |
| Nawierzchnia | trawiasta |
| Pierwsza edycja | 1877 |
| ATP World Tour | |
| Kategoria | turniej wielkoszlemowy |
| Pula nagród | 14 600 000 £ |
| Dyrektor | Richard Lewis |
| WTA Tour | |
| Kategoria | turniej wielkoszlemowy |
| Pula nagród | 14 600 000 £ |
| Dyrektor | Richard Lewis |
| Aktualni mistrzowie | |
Gra pojedyncza mężczyzn Roger Federer |
|
Gra podwójna mężczyzn Jonathan Marray Frederik Nielsen |
|
Gra pojedyncza kobiet Serena Williams |
|
| Gra podwójna kobiet Serena Williams Venus Williams |
|
| Gra mieszana Lisa Raymond Mike Bryan |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
| Wielki Szlem |
|
Wimbledon – tenisowy turniej zaliczany do turniejów Wielkiego Szlema. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii. Jest to najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położonej na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych All England Lawn Tennis and Croquet Club odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca. Uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.
126. edycja turnieju w Wimbledonie rozpoczęła się tradycyjnie w poniedziałek, 25 czerwca, w 136 lat od pierwszych zawodów. 19 lipca 1877 r. na trawiastym korcie All England Croquet and Lawn Tennis Clubu, przy Worple Road, zakończył się, już wtedy zakłócony deszczem, pierwszy turniej wimbledoński.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Pierwszy turniej wimbledoński odbył się w 1877 roku. Były to tylko rozgrywki singla mężczyzn. W 1884 roku program poszerzono o rozgrywki singla pań i debla panów. Debel kobiet i gra mieszana po raz pierwszy odbyły się w 1913 roku. Podobnie jak pozostałe turnieje wielkoszlemowe, Wimbledon był bojkotowany przez czołowych zawodników amatorskich, aż do nastania Ery open w 1968. Ostatnim angielskim triumfatorem był Fred Perry w 1936, a triumfatorką – Virginia Wade w 1977.
Na długiej liście triumfatorów Wimbledonu, zapoczątkowanej nazwiskiem Gore'a, widnieją znacznie sławniejsi od niego gracze, którzy potrafili wygrywać ten turniej "seriami". Najczęściej, bo aż 7 razy zrobili to Anglik William Renshaw (1881-86 i 1889) Amerykanin Pete Sampras (1993-1995, 1997-2000) oraz Szwajcar Roger Federer (2003-2007, 2009 i 2012), 5 razy Wimbledon wygrywali Szwed Björn Borg (1976-1980) oraz Anglik Lawrence Doherty (1902-1906).
Wśród kobiet najwięcej, 9 razy Wimbledon wygrała Amerykanka urodzona w Pradze, Martina Navrátilová (1978-1979, 1982-1987, 1990), 8 razy Wimbledon zwyciężała Amerykanka Helen Wills Moody (1927-1930, 1932-1933, 1935, 1938), po 7 razy Wimbledon wygrały Brytyjka Dorothea Douglass Chambers (1903-1904, 1906, 1910-1911, 1913-1914) i Niemka Steffi Graf (1988-1989, 1991-1993, 1995-1996).
Rekordy tenisistów XIX i początków XX wieku pomniejsza fakt, że korzystali z regulaminu obowiązującego do 1922 roku, gwarantującego obronę tytułu mistrza Wimbledonu bez konieczności przebijania się przez turniej zasadniczy, tj. challenge round. Wśród kobiet rekordzistką w ilości zwycięstw była Amerykanka Helen Wills Moody, która przed II wojną światową triumfowała osiem razy. Pod tym względem przewyższyła ją naturalizowana Amerykanka, Martina Navrátilová, która tylko w grze pojedynczej triumfowała 9 razy.
W 2012 roku korty Wimbledonu były areną zmagań tenisistów podczas XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich, które rozpoczęły się trzy tygodnie po turnieju Championships 2012.
Korty[edytuj]
Nawierzchnię wszystkich 19 kortów, na których rozgrywany jest turniej stanowi trawa – życica. Piłka po odbiciu od takiej nawierzchni doznaje przyspieszenia, co faworyzuje styl gry serwis-wolej. Wimbledon jest w tej chwili jedynym turniejem wielkoszlemowym rozgrywanym na trawie. W przeszłości nawierzchnię trawiastą posiadały również inne turnieje wielkoszlemowe: French Open do 1928 roku, US Open do 1975 roku, a Australian Open do 1988 roku.
Dwa główne korty Wimbledonu – kort centralny i kort nr 1. są używane tylko podczas tego turnieju. Na pozostałych siedemnastu są rozgrywane także inne imprezy londyńskiego All England Tennis and Croquet Club. Kort centralny powstał na Wimbledonie w 1922 roku. Jego pojemność to prawie 14 tysięcy miejsc. Ze względu na częste opady deszczu podczas turnieju, zbudowano nad nim zasuwany dach, który został ukończony w 2009 roku. Kort centralny jest miejscem rozgrywania wszystkich półfinałów oraz finału. We wcześniejszych fazach odbywa się na nim wiele pojedynków z udziałem najwyżej rozstawionych zawodników.
Drugim pod względem ważności kortem jest kort nr 1. W obecnej formie istnieje on od 1997 roku, kiedy to zastąpił swego zbyt małego poprzednika. Pojemność nowej kortu to około 11 000.
Kort nr 2., o pojemności 3000 miejsc jest nazywany "Cmentarzem Mistrzów" (Graveyard of Champions). Nazwa ta wzięła się z tego, że wielu faworytów (takich jak John McEnroe, Pete Sampras czy siostry Williams) odpadało tu niespodziewanie we wczesnych fazach turnieju.
Tradycje[edytuj]
Tradycyjnymi barwami Wimbledonu są zielony i fioletowy. Takiego koloru są logo turnieju a nawet ręczniki używane przez zawodników. Do 2005 roku ubrania w tej kolorystyce były noszone przez sędziów i dzieci od podawania piłek, jednak obecnie stroje te zastąpiły granatowe ubiory z kolekcji Ralpha Laurena. Tenisiści grający na Wimbledonie zobowiązani są występować w białych kostiumach – jest to jedyne tego typu ograniczenie w całym cyklu rozgrywkowym.
W odniesieniu do zawodniczek zawsze używana jest na korcie forma "panna" (Miss) lub "pani" (Mrs). Z drugiej strony mężczyźni nie są tytułowani jako Mister.
Typową potrawą serwowaną widzom są truskawki z bitą śmietaną. Rocznie zużywa się do jej przyrządzania 28 ton truskawek i 7000 litrów śmietany.
Turniej wimbledoński rozpoczyna się zawsze w poniedziałek, pomiędzy 20 a 26 czerwca. Niedziela, siódmy dzień turnieju, jest tradycyjnie dniem wolnym. Nie odbywają się wtedy żadne gry. Odstępstwo od tej reguły miało do tej pory miejsce trzykrotnie – w latach 1991, 1997 i 2004, kiedy właśnie w niedzielę nadrabiano spowodowane opadami deszczu zaległości. Wprowadzono wówczas tanie, dostępne od ręki bilety, bez rezerwacji miejsc. Deszcz podczas turnieju stanowi również niejako tradycję.
W 2007 r. na Wimbledonie zrównano ostatecznie nagrody pieniężne dla tenisistów oraz tenisistek. Wcześniej równouprawnienie wprowadziły pozostałe turnieje wielkoszlemowe; Wimbledon pozostawał jedynym, który tego nie uczynił.
Rekordy[edytuj]
| Rekord | Kobiety | Mężczyźni |
| najwięcej tytułów (łącznie) | Billie Jean King (20) / Martina Navrátilová (20) |
Lawrence Doherty (13) |
| najwięcej tytułów (gra pojedyncza) |
/ Martina Navrátilová (9) |
William Renshaw (7) Pete Sampras (7) Roger Federer (7) |
| najwięcej tytułów (gra podwójna) |
Elizabeth Ryan (12) |
 Todd Woodbridge (9) |
| najwięcej tytułów z rzędu |
/ Martina Navrátilová (6) |
William Renshaw (6) |
| najmłodsi mistrzowie | Lottie Dod 1887, 15 lat, 9 miesięcy |
 Boris Becker1985, 17 lat, 7 miesięcy |
| najstarsi mistrzowie | Charlotte Cooper 1908, 37 lat, 9 miesięcy |
Arthur Gore 1909, 41 lat, 6 miesięcy |
| ostatni angielscy triumfatorzy |
Virginia Wade (1977) |
Fred Perry (1936) |
Zobacz też[edytuj]
- Mistrzynie Wimbledonu w grze pojedynczej
- Mistrzowie Wimbledonu w grze pojedynczej
- Mistrzynie Wimbledonu w grze podwójnej
- Mistrzowie Wimbledonu w grze podwójnej
- Mistrzowie Wimbledonu w grze mieszanej
|
||||||||
|
||||||||||||||||||||
