Freddie Hubbard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Freddie Hubbard
Freddie Hubbard 1976.jpg
Freddie Hubbard (1976)
Imię i nazwisko Frederick Dewayne Hubbard
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1938
Indianapolis
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 2008
Sherman Oaks
Instrument trąbka,skrzydłówka
Gatunek jazz (bebop, hard bop)
Zawód trębacz
Wytwórnia płytowa Atlantic, Columbia, CTI, Blue Note
Strona internetowa

Frederick Dewayne Hubbard (ur. 7 kwietnia 1938 w Indianapolis, zm. 29 grudnia 2008 w Sherman Oaks)[1] – amerykański trębacz jazzowy. Hubbard współpracował m.in. z takimi wykonawcami jak: Herbie Hancock, Art Blakey, Jon Faddis, Roy Hargrove, Eric Dolphy, John Coltrane, Ornette Coleman, Dexter Gordon, Philly Joe Jones, Sonny Rollins, Slide Hampton czy J. J. Johnson. Brał udział w nagraniach do dwóch płyt uważanych za jedne z najważniejszych w historii free jazzu: Free Jazz: A Collective Improvisation Ornette Colemana z 1961 roku oraz Ascension Johna Coltrane'a (1965).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Freddie Hubbard rozpoczął grę na trąbce i na skrzydłówce w Arsenal Technical High School w Indianapolis. Od najmłodszych lat wspópracował z Wesem Montgomery, który był dla niego wzorem i inspiracją przez całe życie. Kontynuował studia muzyczne w Arthur Jordan Conservatory of Music. W 1958 roku przyjechał do Nowego Jorku, gdzie grał z takimi sławami jak Ornette Coleman, Eric Dolphy, Slide Hampton, J. J. Johnson, Philly Joe Jones, Quincy Jones, Oliver Nelson, Joe Zawinul, Wayne Shorter et Sonny Rollins.

Zaczyna grać hard bop w grupie The Jazz Messengers Arta Blakeya. Nagrywa z nimi kilka albumów, między innymi Mosaic, Buhaina's Delight i Free For All. W czerwcu 1960 wraz z saksofonistą Tiną Brooksem, pianistą McCoy Tynerem, bassistą Samem Jonesem i perkusistą Cliffordem Jarvisem nagrywa pierwszy album firmowany własnym nazwiskiem – Open Sesame. W grudniu, kiedy Ornette Coleman usłyszał jak gra z Donem Cherry, został zaproszony do uczestnictwa w nagrywaniu albumu "Free Jazz: A Collective Improvisation".

Hubbard podczas występu w 1978 (autor: Brian McMillen)

W maju 1961 zaproszony przez Johna Coltrana Hubbard nagrywa w studiach Atlantic Records Olé Coltrane. W sierpniu tego samego roku we współpracy z saksofonistą Wayne'em Shorterem komponuje jeden ze swoich słynnych tytułów – Ready For Freddie. Grając z Jazz Messengers wyzwala się z wpływów Clifforda Browna i tworzy swój własny styl. Przegląd jazzowy Downbeat przyznaje mu tytuł "New Star".

W latach sześćdziesiątych nagrał w sumie 36 albumów, z których większość to dzisiaj klasyka. Zaczyna również grać free jazz.

W latach siedemdziesiątych Freddie zostaje członkiem grupy V.S.O.P prowadzonej przez Herbiego Hancocka. Ta nowatorska grupa gra nowy rodzaj jazzu – free bop (mieszanina bebopu lat czterdziestych, modal jazzu lat pięćdziesiątych i free jazzu lat sześćdziesiątych). Wspólnie z tą formacją Freddie odnosi kilka swoich największych sukcesów. Lata siedemdziesiąte są punktem kulminacyjnym kariery Hubbarda. Wykonuje doskonałe, wyczynowe wręcz improwizacje. Jest uważany za jednego z czołowych trębaczy tej epoki.

Następnie zaczyna grać smooth jazz i zbiera niepochlebne krytyki. Dotknięty serią problemów zdrowotnych musi zaprzestać gry na trąbce. W 1992 roku głęboka rana w górnej wardze ulega infekcji. Po tym wypadku Freddie już nigdy nie odzyska poprzedniej sprawnoci w grze; kontynuuje jednak i okazjonalnie uczestniczy w nagraniach. W 2006 roku otrzymuje NEA Jazz Masters Fellowship, najbardziej prestiżową nagrodę jazzu przyznawaną przez National Endowment for the Arts.

W ostatnich latach swojego życia jest ciężko chory. 29 grudnia 2008 roku The Indianapolis Star informuje, że zmarł na skutek powikłań trzy dni po zawale serca[2].

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

źródło:[3]

  • Red Clay (1970)
  • Backlash (1966)
  • Blue Spirits (1965)
  • Breaking Point (1964)
  • The Body & the Soul (1963)
  • Hub-Tones (1962)
  • The Artistry of Freddie Hubbard (1962)
  • Ready for Freddie (1961)
  • Minor Mishap (1961)
  • Here to Stay (1961)
  • Hub Cap (1961)
  • Ballads (1960)
  • Goin' Up (1960)
  • Open Sesame (1960)

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Peter Keepnews: Freddie Hubbard, Jazz Trumpeter, Dies at 70 (ang.). nytimes.com, 2008-12-29. [dostęp 2011-07-25].[martwy link]
  2. Indy trumpeter Freddie Hubbard dies (ang.). Indystar.com. [dostęp 2013-10-30].
  3. Dyskografia Freddiego Hubbarda na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-07-25].
  4. NEA Jazz Masters. [dostęp 2011-08-11].
  5. 2006 Fellowship Recipient. Freddie Hubbard (ang.). www.nea.gov. [dostęp 2013-10-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]