Fregaty rakietowe typu 23

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fregaty rakietowe typu 23
HMS Somerset (F82).jpg
Opis typu
Kraj budowy  Wielka Brytania
Użytkownicy  Royal Navy
 Armada de Chile
Wejście do służby 1989
Zbudowane okręty 16
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 3500 t
pełna: 4900 t
Długość 133 m
Szerokość 16,1 m
Zanurzenie 5,5 m
Napęd siłownia typu CODLAG

2 turbiny gazowe mocy 31 000 KM
4 silniki wysokoprężne o mocy 8000 KM

Prędkość 28 węzłów
Załoga 185
Uzbrojenie 1 ośmioprowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwokrętowych Harpoon
32 pionowe wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Sea Wolf
1 armata 114 mm
2 działka Oerlikon 30 mm
dwie potrójne wyrzutnie torped Mk 32
Wyposażenie lotnicze 1 śmigłowiec AgustaWestland AW101 lub 1 Westland Lynx
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fregaty rakietowe typu 23 - brytyjskie fregaty rakietowe wchodzące od 1989 w skład Royal Navy. Okrętom nadawano imiona książąt Wielkiej Brytanii. Zbudowano 16 okrętów, z czego 3 sprzedano do Chile. Okręty znane są także jako typ Duke.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo okręty typu 23 były projektowane do zwalczania radzieckich okrętów podwodnych operujących na północnym Atlantyku. W wyniku doświadczeń wyniesionych z wojny falklandzkiej projekt poddano gruntownym zmianom. Dodano silne uzbrojenie przeciwlotnicze, pociski Harpoon i uniwersalną armatę morską kaliber 114 mm.

Budowę pierwszej jednostki HMS "Norfolk" rozpoczęto 14 grudnia 1985, wodowanie jej miało miejsce w 1987, a oddanie do służby 1 czerwca 1990.

W 2005 podjęto decyzję o wycofaniu 3 okrętów tego typu ze służby i sprzedaniu ich do Chile. Marynarka Wojenna Chile ekspoloatuje je od 2008 roku.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Okręt charakteryzuje się zastosowaniem w konstrukcji elementów technologii stealth, dzięki czemu udało się obniżyć emisję promieniowania podczerwonego, a także zmniejszyć echo radiolokacyjne. Dzięki zastosowaniu siłowni typu CODLAG okręt może być napędzany przez silniki elektryczne, przez co znacznie zmniejsza się poziom hałasu emitowanego przez siłownię okrętu, co jest szczególnie przydatne w przypadku śledzenia okrętów podwodnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Jaskuła, Brytyjskie fregaty rakietowe typu Duke, Morza Statki i Okręty nr 1/1999, ISSN 1426529X
  • Józef Kuczyński, Fregata typu 23, NTW nr 7-8/1993, ISSN 1230-1655

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]