Vertical Launching System

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyrzutnia systemu VLS
Załadunek pojemnika w systemie VLS

Vertical Launching System (lub Vertical Launch System, w skrócie VLS, ang. system odpalania pionowego, czasami tłumaczone też jako pionowe wyrzutnie pokładowe) to typ wyrzutni pocisków rakietowych i odrzutowych używany na wielu nowoczesnych okrętach. W systemie tym każdy pocisk ustawiony jest pionowo w indywidualnej komorze.

Pierwowzorem tego typu wyrzutni były instalowane na okrętach podwodnych pionowe wyrzutnie pocisków balistycznych, które są jednak dużo większe. Główną zaletą systemu VLS jest możliwość odpalenia wszystkich pocisków baterii w bardzo krótkich odstępach, w odróżnieniu od systemów prowadnicowych które mogą szybko odpalić tylko kilka pocisków umieszczonych w danym momencie w prowadnicach, a następnie muszą być załadowane nowymi pociskami dostarczonymi z magazynu. Ponadto niektóre systemy VLS, głównie na amerykańskich krążownikach i niszczycielach, mogą odpalać różnego rodzaju pociski, których ilość może być zmieniana w zależności od zadania okrętu. Pierwszą tego typu wyrzutnią była amerykańska wyrzutnia typu MK 41 Vertical Launching System od 1982 roku instalowana na okrętach typu Spruance, Arleigh Burke oraz Ticonderoga.