Gąbczasta encefalopatia bydła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasyczny obraz krowy chorej na BSE. Zwierzę nie jest w stanie wstać.
Źródło: APHIS
Mikrofotografia tkanki mózgowej ujawniająca zmiany cytoarchitektoniczne w gąbczastej encefalopatii bydła. Obecność wakuol ("dziur") w istocie szarej daje gąbczasty wygląd tkanki.

BSE (ang. Bovine Spongiform Encephalopathy), czyli gąbczasta encefalopatia bydła (popularnie nazywana chorobą szalonych krów), dość często mylnie nazywana chorobą wściekłych krówchoroba zakaźna wywoływana przez białkowe czynniki zakaźne, tzw. priony. Priony jako czynniki zakaźne, zostały zidentyfikowane i odkryte w 1981 roku przez Stanleya Prusinera.

Chorobę stwierdzono po raz pierwszy w roku 1986, w Wielkiej Brytanii.

W latach 90. wybuchła epidemia BSE na terenie Europy Zachodniej, gdzie masowo wybijano całe stada bydła, a straty wyniosły miliony euro.

Do Polski choroba szalonych krów dotarła na początku XXI wieku, ale nie nosiła znamion epidemii. Dotychczas stwierdzono kilkadziesiąt przypadków tej choroby.

Centralnym laboratorium diagnozującym tę chorobę w Polsce, mającym akredytację Unii Europejskiej jest Państwowy Instytut Weterynaryjny w Puławach. Badania mogą być również wykonywane w kilku Zakładach Higieny Weterynaryjnej. Materiał do badania jest pobierany z pnia mózgu padłych bądź poddanych ubojowi przeżuwaczy. Obowiązkowi badania podlegają padłe lub zabite owce i kozy powyżej 18 miesiąca życia oraz bydło powyżej 24 miesięcy.