Giovanni Giustiniani Longo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Giovanni Giustiniani Longo (???-1453) - pochodzący z Genui żołnierz, ochotnik podczas obrony Konstantynopola. Wywodził się ze znaczącego rodu Doria z południa Włoch. Wystawił własny oddział liczący ok. 700 ciężkozbrojnych[1] i przybył z nim do Konstantynopola 26 stycznia 1453[1] roku. Jako specjalista od obrony ufortyfikowanych miast został natychmiast wyznaczony przez cesarza na dowódcę obrony murów. Dzięki osobistej charyzmie był w stanie kontrolować różne grupy najemników - Greków, Wenecjan czy Genueńczyków - niezbyt za sobą przepadających i z ogromną energią kierował ciągłym naprawianiem murów niszczonych przez artylerię turecką. 19 maja 1453 został ciężko ranny, co bardzo osłabiło morale obrońców. Wykorzystał to sułtan Mehmed II Zdobywca nakazując szturm generalny, który doprowadził ostatecznie do zdobycia miasta. Jednakże kilku towarzyszom Longo udało się uratować z pogromu i wynieść ciężko rannego dowódcę. Niestety zmarł on kilka dni później, prawdopodobnie na początku lipca, na skutek odniesionych ran. Jego ciało zostało przetransportowane na grecką wyspę Chios (która w tym czasie należała do Republiki Genui) i tam pochowane.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stephen O'Shea: Morze Wiary - islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2009, s. 263. ISBN 978-83-7510-087-7.