Gore

Gore (ang. rozlana krew, zakrzepła krew) – rodzaj dreszczowca, horroru filmowego, charakteryzujący się dużą ilością brutalności, scen z krwią i wnętrznościami oraz (często, choć nie zawsze) ponurym klimatem. Częstym elementem filmów gore mogą być dewiacje seksualne, tortury i eksperymenty. Pierwsze filmy z tego podgatunku zaczęły powstawać w pierwszej połowie lat 60. XX wieku, jednak już wcześniej pojawiały się obrazy z pojedynczymi, bardziej krwawymi scenami. Przez wielu za pierwszy film gore uważany jest Blood Feast z 1963.

Spora część filmów tego rodzaju zakazana jest w wielu krajach. Ważnym dla gore krajem są Włochy, w których to zaczął się boom na kino kanibalistyczne. Film Cannibal Holocaust został dobrze przyjęty przez fanów horroru, co sprawiło, iż w ciągu kolejnych lat powstało kilkanaście – lepszych lub gorszych – filmów poświęconych kanibalom, np. nieoficjalna druga część Cannibal Holocaust 2 (1986), oraz Cannibal Ferox, Curse of Screaming Dead czy Emmanuelle and the Last Cannibals.

Filmy gore ukazują realistyczne sceny okrucieństwa i śmierci. Licznie ukazane dekapitacje, wnętrzności, sceny morderstw stanowią esencję tego gatunku - takim filmem jest chociażby Violent Shit. Niektórzy reżyserzy w swoich wizjach idą dalej: Nekromantik poruszał kwestię m.in. nekrofilii i nie stronił przed ukazaniem takich właśnie scen. Z kolei trylogia August Underground w zamierzeniach twórcy miała pokazać prawdziwych morderców. Utrzymany w konwencji paradokumentu film ukazywał okrutne dzieło zabójców, a w samym obrazie pojawiały się sceny upokarzania ofiar, brutalnych kastracji, tortur i nekrofilii.

Niezwykle popularne są azjatyckie filmy gore, które uznawane są za jedne z najbardziej brutalnych w historii kinematografii (np. seria Guinea Pig, Red Room lub Man Behind The Sun). Poziom okrucieństwa w nich zawarty, wielu uznaje za przekraczające granice moralne i dobrego smaku. Niektóre przedstawiają jednak realne przesłanie. Dla przykładu Men Behind the Sun opowiada historię japońskiego oddziału 731.

Popularnością cieszą się także produkcje wytwórni Troma, która wydaje kiczowate filmy o dziwnych tytułach, pełne brutalności i specyficznego humoru, (np. Toxic Avenger, Surf Nazis Must Die czy A Nymphoid Barbarian in Dinosaur Hell). Niektórzy reżyserzy są wciąż wierni konwencji stworzonej przez Tromę, np. Punk Rock Holocaust Douga Skarmana. Do dziś popularne są filmy Petera Jacksona, komedie gore – Martwica mózgu i Zły smak, w których krew leje się hektolitrami, wnętrzności występują kilogramami, a wszystkiemu temu towarzyszy mnóstwo czarnego humoru.

Większość krytyków jest przeciwnikami gore, uważając je za przejaw braku inwencji reżysera, który zamiast straszyć, w prosty sposób usiłuje zszokować oglądających. Inni zwracają uwagę na przesłanie, jakie niektóre filmy ze sobą niosą, a które pokazać można jedynie przez okrucieństwo.

Z filmami gore łączą się lżejsze produkcje zaliczane do gatunku slasher, a także filmy snuff. Gore ściśle powiązany jest z mondo movies, lecz te drugie przedstawiają prawdziwe sceny śmierci.

Przykładowe filmy z podgatunku gore:

• Blood Feast
• Martwica mózgu (Braindead)
• Ziemia potępionych (Forest of the Damned)
• Trylogia Evil Dead
• Cannibal Apocalypse
• Jungle Holocaust
• Cannibal Holocaust
• Massacre in the Dinosaur Valley
• Cannibal Ferox
• Zjedzeni żywcem (Eaten Alive)
• Mondo Cannibale
• Zombi Flesh Eaters
• Seria Piła
• Emmanuele & Last Cannibals
• Trylogia August Underground
• Seria Guinea Pig
• Seria Men Behind the Sun
• Red Room
• Nekromantik
• Violent Shit
• 2001 Maniacs