HVAR Holy Moses

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HVAR Holy Moses
Hvar.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj niekierowany pocisk powietrze-ziemia
Przeznaczenie ogólnego przeznaczenia
Historia
Lata produkcji 1943-1955
Dane techniczne
Długość 1,73 m
Średnica 12,7 cm
Rozpiętość 38,7 cm
Napęd silnik rakietowy na paliwo stałe (10,9 kg materiału pędnego. Czas pracy 0,87 sek.)
Prędkość 1500 km/h
Masa 63,5 kg
Masa głowicy 20,5 kg w tym 3,5 kg materiału wybuchowego
Zasięg 1500 m

HVAR "Holy Moses" (ang. High-Velocity Aircraft Rocketszybki lotniczy pocisk rakietowy) – niekierowany lotniczy pocisk rakietowy produkcji amerykańskiej, używany w końcowym okresie II wojny światowej i wojny koreańskiej. Jego nieoficjalne nazwa "Holy Moses" (w amerykańskim slangu wykrzyknik wyrażający zdumienie, niedowierzanie czy zaskoczenie – "o kurczę!") została mu nadana przez pilotów obserwujących rozmiary zniszczenia powodowane przez te pociski.

Pocisk wszedł do użytku w 1943 i był używany przez USAAF i lotnictwo US Navy. Do czasu zakończenia ich produkcji w 1955, wyprodukowano ponad milion pocisków tego typu w różnych odmianach. Pociski HVAR mogły być wyposażone w głowice wybuchowe różnego typu - ogólnego przeznaczenia (kruszące), przeciwpancerne i kumulacyjne. W czasie II wojny światowej rakiety HVAR używane były przez samoloty takie jak P-47 Thunderbolt, P-51 Mustang, F6F Hellcat i F4U Corsair, po wojnie m.in. F-84 Thunderjet, F-86 Sabre, F9F Panther oraz włoski Fiat G.91. Został zastąpiony przez pociski Zuni.

Pocisk wystrzeliwano z wyrzutni podskrzydłowej, szynowej lub zaczepowej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]