Hamownia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hamownia jest stacjonarnym stanowiskiem pomiarowym umożliwiającym pozyskanie niezbędnych danych do wyznaczenia charakterystyki silnika, takich jak:

Wyróżnia się dwa rodzaje hamowni:

  • hamownie silnikowe,
  • hamownie podwoziowe.

Hamownie silnikowe mogą badać parametry silnika dopiero po jego wymontowaniu z pojazdu i umieszczeniu wraz z osprzętem na stanowisku badawczym, które umożliwia dowolne obciążenie silnika i bardzo precyzyjny pomiar obrotów i momentu. Hamownie silnikowe są jedynymi urządzeniami mierzącymi wprost parametry silnika, w tym także jego rzeczywisty moment obrotowy w funkcji obrotów. Moc jest wyznaczana matematycznie jako iloczyn prędkości obrotowej silnika oraz jego momentu obrotowego. Natomiast wszystkie inne metody pomiaru są oparte na metodach pośrednich.

Hamownie podwoziowe nie mierzą bezpośrednio parametrów silnika, lecz jego osiągi i dopiero na podstawie uzyskanych danych określana jest jego moc czy moment obrotowy. W przeciwieństwie do hamowni silnikowych, hamownie podwoziowe są proste i szybkie w obsłudze (nie trzeba wyjmować silnika), a jednocześnie ich precyzja pomiaru parametrów pojazdu jest wysoka, podobnie jak powtarzalność przeprowadzanych testów.