Hatamoto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Takeaki Enomoto - hatamoto z okresu Edo

Hatamoto (jap. 旗本 u sztandaru?) - samuraj w bezpośredniej służbie shōgunów Tokugawa w feudalnej Japonii. Mimo, że wszystkie trzy siogunaty w historii Japonii posiadały oficjalnych wasali, w przypadku dwóch wcześniejszych określano ich jako gokenin. W okresie Edo hatamoto byli wyższą grupą wasali rodu Tokugawa,[1] a gokenin niższą. Różnica między nimi opierała się przede wszystkim na poziomie dochodu. Dodatkowo, hatamoto mieli prawo audiencji u shōguna (to prawo nie przysługiwało gokenin).[2] Słowo hatamoto dosłownie oznacza "u podstawy sztandaru" i jest często tłumaczone jako "chorąży".

Przypisy

  1. Herman Ooms: Charismatic bureaucrat: a political biography of Matsudaira Sadanobu, 1758-1829. Chicago: The University of Chicago press, 1975, s. 190. ISBN 0-226-63031-5.
  2. Kyōichi Ogawa: Edo no hatamoto jiten. Tokyo: Kōdansha, 2003, s. 43. ISBN 4-06-273616-0.