Hematokryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hematokryt (liczba hematokrytowa, wskaźnik hematokrytowy) (stgr. αίμα krew, κριτής; gr. krinein - oddzielać[1]) (oznacza się skrótem Ht lub Hct) – stosunek objętości skoagulowanych erytrocytów do objętości całej krwi[1][2][3] lub stosunek wszystkich elementów morfotycznych krwi do całej objętości[4]. Wyrażany jest zwykle w procentach lub w postaci ułamka (tzw. frakcji objętości).

Sposób oznaczania[edytuj | edytuj kod]

Klasyczny sposób oznaczania wskaźnika hematokrytowego, to metoda mikroskopowa[potrzebne źródło] lub makrometoda. Ta druga polega na umieszczeniu krwi w skalibrowanej i heparynizowanej kapilarze. Jeden koniec takiej kapilary uszczelnia się. Wirowanie prowadzi się przy 3000 obrotach na minutę przez ok. 30 minut lub 6000 obrotach na minutę przez 5 minut[4]. Wysokość osiadłego na dnie słupa erytrocytów w stosunku do wysokości całego słupa próbki jest właśnie szukanym wskaźnikiem.

Prawidłowe wskaźniki:

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Poziom obniżony[edytuj | edytuj kod]

Spadek poziomu hematokrytu może świadczyć o przewodnieniu albo niedokrwistości (anemia). Następuje również po krwawieniach (składniki morfotyczne są wolniej odtwarzane)[4]. Występuje również u młodych zwierząt po spożyciu siary (białka we krwi powodują zwiększenie objętości osocza)[4].

Poziom podwyższony[edytuj | edytuj kod]

Zwiększenie poziomu następuje w nadkrwistości (np. czerwienica prawdziwa). Podwyższony poziom świadczy najczęściej[potrzebne źródło] o odwodnieniu izotonicznym[7] lub jest wynikiem nadprodukcji erytrocytów. Może też być wynikiem wzrostu objętości poszczególnych erytrocytów[4].

Inne wskaźniki pomocne przy interpretacji wyniku[edytuj | edytuj kod]

  • liczba erytrocytów w litrze krwi
  • całkowita objętość krwi[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 201. ISBN 978-83-200-4103-3.
  2. hematokryt w encyklopedii PWN
  3. hematokryt w encyklopedii portalwiedzy.onet.pl
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 218-219. ISBN 83-09-01792-8.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 223. ISBN 83-09-01792-8.
  6. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 701. ISBN 83-09-01792-8.
  7. Jadwiga Fabijańska-Mitek, Bożena Mariańska, Jerzy Windyga: Badania laboratoryjne w hematologii. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2758-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Mała encyklopedia medycyny, PWN, Warszawa 1991, ISBN 83-01-06177-4

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.