Henna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lawsonia bezbronna
Malowidła henną

Henna (z arab. "henna" (حــنــا)) - barwnik roślinny produkowany z liści i pędów rośliny zwanej lawsonią bezbronną (Lawsonia inermis L.). Służy do malowania skóry od ponad 5000 lat na obecnych terenach Dalekiego Wschodu, Indii, Pakistanu, Iranu oraz w krajach Afryki. Wojownicy Masajów malowali henną twarze, żeby podkreślić swój plemienny status. Obecnie malowanie henną staje się coraz bardziej modne, a ze względu na swoją nawet trzytygodniową wytrzymałość malunki te coraz częściej nazywane są przez wykonawców tatuażami z henny. Wśród wykopalisk dawnego Egiptu znajdowano dowody farbowania henną mumii dostojników. W tym celu rozdrobnione liście mieszano z mleczkiem wapiennym, co w efekcie dawało kolor czerwony; poprzez dodatek substancji zawierających garbniki uzyskiwano kolor ciemnobrązowy.

Przygotowywanie henny[edytuj | edytuj kod]

Sproszkowaną lawsonię miesza się z sokiem z cytryny, czasem z dodatkiem zmielonej kawy lub goździków, do konsystencji błotnistej papki. Mieszaninę pozostawia się bez dostępu powietrza na kilka–kilkanaście godzin, aby z tkanki roślinnej wydzielił się lawson (2-hydroksy-1,4-naftochinon), będący główną substancją barwiącą. Hennę nakłada się na włosy na kilka godzin.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • mehendi – tatuaż wykonany za pomocą henny