Hermann Schlegel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hermann Schlegel

Hermann Schlegel (ur. 10 czerwca 1804, zm. 17 stycznia 1884) – niemiecki ornitolog.

Wczesne życie i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Schlegel urodził się Altenburgu. Jego ojciec kolekcjonował motyle, co sprawiło, że zainteresował się historią naturalną. Przypadkowe odkrycie gniazda myszołowa rozpoczęło jego fascynację ptakami.

Schlegel początkowo pracował razem z ojcem, ale szybko zrezygnował z tej współpracy. W 1824 wyjechał do Wiednia, gdzie, na uniwersytecie, zetknął się z pracami Leopolda Fitzingera i Johanna Jacoba Heckela. Dzięki listowi polecającemu od Christiana Ludwiga Brehma zdobył posadę w Naturhistorisches Museum.

Kariera ornitologa[edytuj | edytuj kod]

Rok po przyjeździe Schlegela dyrektor muzeum – Carl Franz Anton Ritter von Schreibers zarekomendował go Coenraadowi Jacobowi Temminckowi, dyrektorowi muzeum historii naturalnej w Leiden, który szukał asystenta. Początkowo Schlegel pracował głównie przy kolekcji gadów, ale stopniowo zaczął badać także inne gromady zwierząt. W tym czasie Schlegel spotkał także Philippa Franza von Siebolda, z którym stworzył dzieło Fauna Japonica (1845-1850).

Dyrektor muzeum historii naturalnej[edytuj | edytuj kod]

W 1858, kiedy zmarł Temmimck, Schlegel zastąpił go na stanowisku dyrektora muzeum. Podczas pełnienia urzędu zorganizował wyprawy badawcze do Chin i Nowej Gwinei. Asystentem Shlegela był młody biolog Otto Finsch.

W tym czasie Schlegel publikował swoje artykuły w Notes from the Leyden Museum, a także napisał 14-tomowe dzieło Muséum d’histoire naturelle des Pays-Bas (1862-1880). Podczas pracy zatrudniał trzech znanych ilustratorów: Johna Gerrarda Keulemansa, Josepha Smita i Josepha Wolfa.

Koniec życia Schlegel był dla niego trudny: jego żona zmarła 1864, Finsch przeniósł się do muzeum historii naturalnej w Bremie, a kolekcja Muzeum Brytyjskiego zaczęła przyćmiewać zbiory zebrane w Leiden.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]