Muzeum Brytyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Brytyjskie
British Museum
Główne wejście do Muzeum Brytyjskiego
Główne wejście do Muzeum Brytyjskiego
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Adres Great Russell Street, London, WC1B 3DG
Data założenia 7 czerwca 1753
Zakres zbiorów historia i archeologia starożytna
Wielkość zbiorów ponad 7 milionów eksponatów
Dyrektor Neil MacGregor
Położenie na mapie gminy Camden
Mapa lokalizacyjna gminy Camden
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Ziemia 51°31′10″N 0°07′36″W/51,519444 -0,126667Na mapach: 51°31′10″N 0°07′36″W/51,519444 -0,126667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum

Muzeum Brytyjskie (ang. British Museum) – jedno z największych na świecie muzeów historii starożytnej.

Historia i teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Powstało z inicjatywy sir Hansa Sloane’a, lekarza, przyrodnika i kolekcjonera. Chciał on zabezpieczyć swoją kolekcję literatury i dzieł sztuki liczącą ponad 71 tys. obiektów. Zaoferował więc jej sprzedaż za 20 tys. funtów królowi Jerzemu II. Mimo że monarcha nie wykazywał większego zainteresowania zbiorami Sloane’a, to jednak Parlament, głównie za sprawą Arthura Onslowa przyjął ten dar. Uchwała o utworzeniu Muzeum Brytyjskiego została przyjęta 7 czerwca 1753 r. Pierwszą jego siedzibą była siedemnastowieczna posiadłość Montague House w Bloomsbury, nieopodal dzisiejszego budynku. Otwarcie dla zwiedzających nastąpiło 15 stycznia 1759 r. Z wyjątkiem okresu obu wojen światowych Muzeum pozostawało nieprzerwanie otwarte, a liczba zwiedzających systematycznie wzrastała: na początku od 5 tys. rocznie do 5 mln obecnie.

W latach 50. XIX w. zbudowana została obecna siedziba Muzeum Brytyjskiego. Począwszy od 1880 r. nastąpiło przenoszenie zbiorów dotyczących historii naturalnej do nowego budynku w South Kensington, gdzie powstało Muzeum Historii Naturalnej. Dzięki temu podziałowi, a także budowie Białego Skrzydła (ang. White Wing), przynajmniej na jakiś czas został zażegnany problem braku miejsca na eksponaty, z którym Muzeum boryka się do dziś. Z tego powodu wiele eksponatów jest przechowywanych w podziemiach Muzeum.

W 1973 r. nastąpiło przejęcie czytelni i biblioteki przy Brytyjskim Muzeum przez nowo powstałą Bibliotekę Brytyjską, a książki opuściły budynek w Bloomsbury w 1997 r.

W 2000 r. otwarto przykryty szklanym dachem Wielki Dziedziniec Królowej Elżbiety II (ang. The Queen Elizabeth II Great Court), który powstał w miejscu zajmowanym wcześniej przez bibliotekę (szklany dach został zaprojektowany przez angielskiego architekta Normana Fostera). Ponowie otwarto tam czytelnię, a wokół niej i pod nią znajdują się nowe galerie.

Muzeum Brytyjskie w 2003 r. uświetniło 250. rocznicę powstania renowacją najstarszego pomieszczenia, zwanego Biblioteką Króla (ang. King’s Library), w którym otwarta została nowa stała wystawa o epoce Oświecenia. Od 2002 r. dyrektorem muzeum jest Neil MacGregor.

Budynek i opłaty[edytuj | edytuj kod]

Centrum Muzeum Brytyjskiego

Wielki Dziedziniec im. Królowej Elżbiety II (The Queen Elizabeth II Great Court) jest zadaszonym placem w centrum muzeum zaprojektowanym przez biuro architektoniczne Foster and Partners oraz Buro Happold w branży konstrukcyjnej[1]. Wielki Dziedziniec otwarto w grudniu 2000 r. i jest największym zadaszonym placem w Europie. Dach jest stalowo-szklaną konstrukcją składającą się z 1 656 par unikatowych szklanych tafli. Na środku Wielkiego Dziedzińca znajduje się Czytelnia opuszczona przez Bibliotekę Brytyjską (The British Library). Czytelnia jest otwarta dla publiczności.

Zbiory Muzeum Brytyjskiego, zgodnie z życzeniem sir Hansa Sloane’a, traktowane były jako własność całego narodu, zatem za wstęp nie była pobierana żadna opłata, z wyjątkiem kilkumiesięcznego okresu w roku 1972. Jednak za obejrzenie niektórych czasowych ekspozycji specjalnych znajdujących się w muzeum, ale nie będących integralną jego częścią – opłaty są pobierane. W roku 2002 muzeum przeżywało kłopoty finansowe i zostało nawet zamknięte na jeden dzień wskutek protestów pracowników przeciw proponowanym zwolnieniom. Parę tygodni później za kradzież małej greckiej statuetki obwiniano właśnie brak wystarczającej liczby pracowników ochrony[potrzebne źródło].

Czytelnia Muzeum Brytyjskiego była częścią Biblioteki Brytyjskiej. Jej funkcje zostały przeniesione do nowego budynku biblioteki.

Znane eksponaty[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze Muzeum – elementy kolekcji egipskiej

Informacje[edytuj | edytuj kod]

Wstęp do Muzeum Brytyjskiego jest darmowy, wyłączając ekspozycje specjalne.

Obecnie etnograficzna część muzeum jest zamknięta z powodu przeprowadzki do głównego budynku muzeum.

Godziny otwarcia

sobota-środa: 10-17
czwartek i piątek: 10-20

Godziny otwarcia Wielkiego Dziedzińca (Great Court)

poniedziałek: 9-18
wtorek i środa: 09-21
czwartek-sobota: 09-23
niedziela: 09-21

Najbliższe stacje londyńskiego metra:

  • Tottenham Court Road (linie Central Line oraz Northern Line)
  • Holborn (linie Central Line i Piccadily Line)
  • Russell Square (Piccadilly Line)

Przypisy

Panorama czytelni Muzeum Brytyjskiego (luty 2006)