Hikaru no go

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hikaru no go
ヒカルの碁
(Hikaru no go)
Gatunek sport, shōnen
Manga
Autor Yumi Hotta (fabuła)
Takeshi Obata (grafika)
Wydawca Japonia Shueisha
Drukowana w Japonia Weekly Shonen Jump
Kanada Stany Zjednoczone Shonen Jump
Niemcy BANZAI!
Wydawana 1998wrzesień 2003
Liczba tomów 23
Telewizyjny serial anime
Reżyser Tetsuya Endō
Jun Kamiya
Shin Nishizawa
Studio Studio Pierrot
Stacja telewizyjna Japonia TV Tokyo
Korea Południowa Tooniverse
Stany Zjednoczone ImaginAsian and Toonami Jetstream
Filipiny QTV
Premierowa emisja 10 października 200126 marca 2003
Liczba odcinków 75

Hikaru no go (jap. ヒカルの碁?)japońska manga i anime popularyzująca grę w go.

Czytając Hikaru no go można nauczyć się podstaw gry w go. W anime po zakończeniu niektórych odcinków dodawane są krótkie filmy z objaśnieniami dotyczącymi zasad go lub pokazujące fragmenty rzeczywistych turniejów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy odcinek mangi ukazał się w roku 1998, ogółem wydano jej 23 tomy zawierające 189 rozdziałów, nie licząc 11 rozdziałów specjalnych. Anime stworzone na podstawie mangi liczy 75 półgodzinnych odcinków, dwa noworoczne odcinki specjalne i przeszło godzinny odcinek opowiadający o wydarzeniach po zakończeniu serii. Autorem tekstów jest Yumi Hotta, rysunki stworzył Takeshi Obata

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Historia rozpoczyna się, kiedy młody chłopiec, Hikaru Shindō, odnajduje na strychu domu dziadka planszę do gry w go – goban. Na planszy widać plamy krwi – jednak dostrzega je tylko Hikaru. Chwilę potem pojawia się duch, Fujiwara no Sai, który od tej pory stale towarzyszy chłopcu.

Tylko Shindō widzi i słyszy Sai, który niegdyś był cesarskim nauczycielem go. Jednak przez podstęp innego nauczyciela został wyrzucony ze stolicy i popełnił samobójstwo. Od tamtej pory jego duch był uwięziony w gobanie. Jego największą pasją i pragnieniem jest gra w go.

Dzięki namowom ducha i pewnym obietnicom, Hikaru zaczyna grać w go. Początkowo słucha tylko rad Sai, wykonując polecone przez niego ruchy. Jednak po spotkaniu Akiry Tōya – młodego, przyszłego mistrza go – postanawia nauczyć się grać. Co więcej, postanawia być najlepszym graczem, lepszym od Akiry.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]