Hipoteza dochodu absolutnego
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hipoteza dochodu absolutnego to teoria konsumpcji zaproponowana przez angielskiego ekonomistę Johna Maynarda Keynesa w książce Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza i rozwinięta później przez amerykańskiego noblistę Jamesa Tobina. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne zależą od uzyskiwanego w danym momencie przez gospodarstwo domowe dochodu.
W socjologii teoria ta, sformułowana przez Keynes’a, przyjmuje inne brzmienie i głosi iż konsumpcja gospodarstw domowych rośnie wraz z dochodami z tym że jej przyrost jest mniejszy od przyrostu dochodu[potrzebne źródło].
