II triumwirat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

II Triumwirat – porozumienie zawarte w 43 p.n.e. pomiędzy Oktawianem, Markiem Antoniuszem i Markiem Lepidusem.

Miał charakter oficjalny. Został powołany w Bononii (dzisiejszej Bolonii) w celu uporządkowania sytuacji w Rzymie po śmierci Gajusza Juliusza Cezara i ukarania jego zabójców. Triumwirowie zrealizowali cel w 42 p.n.e. gromiąc pod Filippi morderców Cezara. Następnie podzielili między siebie rzymskie imperium. Podział zmieniał się kilkukrotnie. Ostatecznie Antoniusz otrzymał Wschód, Oktawian Zachód, a Lepidus Afrykę. Italia miała być prowincją wspólną, Oktawian miał dopilnować przydziału ziemi w Italii weteranom. Triumwirat rozpadł się po usunięciu Lepidusa w roku 36 p.n.e. W 32 p.n.e. doszło do wojny między Markiem Antoniuszem i Oktawianem. W następnym roku Antoniusz przegrał bitwę pod Akcjum, a następnie popełnił samobójstwo (30 p.n.e.). Oktawian został jedynowładcą i pierwszym cesarzem Rzymu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]