Isicathamiya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ladysmith Black Mambazo na występach w Austrii

Isicathamiya – styl wokalny wywodzący się z tradycji muzycznych Zulusów. Nazwa pochodzi od czasownika -cathama w języku zulu (z "c" wymawianym jako mlask zębowy), w znaczeniu "stąpać delikatnie",[1] dla odróżnienia od podobnego, ale bardziej dynamicznego rodzaju śpiewu określanego mianem mbube. Sama nazwa nawiązuje do związanego z tą muzyką tańca, wykonywanego w dużej części na palcach stóp.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Isicathamiya jest odmianą śpiewu a cappella, główny nacisk położony jest na osiągnięciu harmonijnego połączenia wielu głosów.

Uznanie na świecie dla tej odmiany muzyki przyniosła przede wszystkim płyta Graceland Paula Simona z utworem "Diamonds on the Soles of her Shoes", gdzie Simonowi towarzyszy zespół Ladysmith Black Mambazo. Grupa ta zdobyła następnie dużą popularność utworami "Homeless", "Hello My Baby" a zwłaszcza piosenką "Mbube", którą skomponował w 1939 roku zuluski robotnik Solomon Linda.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]