Isztadewata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Isztadewata (sanskryt: iṣṭadevatā , "ulubione bóstwo") – w hinduizmie koncepcja indywidualnego, ulubionego bóstwa, z którym dana osoba ma szczególny związek, niezależnie od uznawania różnych innych bóstw opiekuńczych czczonych przez społeczność (rodzinę, wieś, kraj).

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Słowo iśta przybiera w sanskrycie znaczenia ukochany, życzenie. Drugi człon to bóg dewa. Herbert Ellinger podaje przekład całego terminu isztadewata jako wybrany ideał[1].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to pojęcie ważne zwłaszcza w tradycji bhakti a także w smartyzmie, gdzie jednak wybór jest ograniczony do pięciu głównych bóstw. Nawet o obrębie jednego nurtu, np. wisznuizmu, czci się zazwyczaj jeden z jego awatarów – najczęściej Krysznę lub Ramę, w śaktyzmie konkretną manifestację Bogini, jak Kali lub Durgę lub Lakszmi, traktując przy tym pozostałych bogów jako inne aspekty tego samego bóstwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Iśtadewa. W: Herbert Ellinger: Hinduizm. Gezegorz Sowiński (tł.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1997, s. 21, seria: Krótko i węzłowato. ISBN 83-7006-407-8. Cytat: musi brzmieć: wybrany ideał.